Buna rağmen bir kez daha denemekten kendisini alı koyamadı. "Seni özledim. Jane. Seni gerçekten özledim."
Hala cevap vermiyordu. Söylemesi gerekeni, ansible bağlantısını kesmemesini söylemişti, hepsi bu kadardı. Şimdilik. Beklemek Ender için sorun değildi. Hala orada olduğunu, dinlediğini bilmek ona yetiyordu. Yalnız değildi. Ender yanaklarında göz yaşı hissedince şaşırdı. Rahatlama gözyaşları, diye düşündü. Katarsis. Bir konuşma, bir bunalım, insanların hayatları mahvoldu, koloninin geleceği belirsizleşti ve ben kendini beğenmiş bir bilgisayar programı benimle konuştuğu için rahatlayıp ağlıyorum.