Sum
@Summmluv
She smiles. She says his name.
Ender Wiggin, my precious.
mariam sadece laila ve azize nin yoldasi olmadi, benimde yoldasim oldu. bu yolda bana cok yardim etti.
mariam en azindan mutlu ve hayatindan alacagi o 'tamamlik' hissini alip goctu bu acimasiz dunyadan, yada en azindan onun icin acimasiz olan bu dunyadan.
mariam dizinde olan saclarini oksarken, laila yi dinlerken, bende laila yi buyuk bir ictenlik ve heves ile dinliyordum.
mariam en azindan bir kerede olsa, kendi istedigini yaparak laila ya o mukemmel hayati sundu.
mariam harami deil.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Biz dokjayiz
SPOILER!!!
Uzun uzun yazacagim, uzun aradan sonra buraya yazmak garip hissetirsede duygularimi paylasip belkide içimdeki boşluğu atabilirim(?)
70 bölüm kalmisti omniscient readers viewpoint bitirmeme, aslinda epilogo yu saymazsak 25 bolum falan. Ben cok seviyordum onlari okumayi, onlarin seneryolari yenmelerini, bazi takimyildizlariyla companion olup bazilariyla canlari pahasina savasmalarini, en guclu 3 nebulalardan biri olmalarini, birbirleri icin kendilerini feda etmekte tereddut etmemelerini... hepsini okurken onlarla beraberdim, onlari okuyordum, dokja gibi. Tam 3 ay boyunca, onlar benim motivasyon amacim, gece yatarken 'acaba o seneryodan sonra nasil hayatta kalacaklar', 'acaba o star stream o seneryonun failure sine ne koyacak' diye dusunup durdum, aralari kotu olunca onlara uzulurken, beraber mutlu olunca onlarla beraber mutlu olmustum. Şuan bile bu incelemeyi yazarken tam ustesinden gelemedim.
Onlari özlüyorum.
Onlari okurken dinledigim sarkilari su zamanlar dinleyemiyorum, üzülüyorum, aklima 'ne de guzel savasmislardi..', 'heewon orda gilyong ve yoosung u korurken cok aci cekti...', "eger biz o onemsiz noveldeki karakterlersek, neden bizim icin kendini feda edip duruyorsun?!"... ah jihye ah... butun karakterler hakkinda sayfalarca dusunebilirim, yazabilirim, anlatabilirim.
Omniscient readers viewpoint deyince akillara ne yazikki sadece yoo Joonghyuk yada dokja geliyor. Buna üzülüyorum, cunku okumayanlar bilmiyor; onlar herwon un dokja icin kendini ne kadar cok feda ettigini bilmiyor; jihye nin dokja nin onlara onlarin bir novel karakterleri olduklarini soyledikten sonra, "peki o zaman niye bizim icin kendi canini defalarca feda ettin?" diyerek agladigini ve kendine gelemedigini bilmiyorlar; yoosung ve dokjanin arasindaki bagin bir
Dünya bir illüzyon
Dunya, ne binlerce yil yasamis olan tanrilari, nede 20 lerinde olmus genc savascilari memnun edemiyor. Dunya, dunyaligini yapiyor. Hic kimseyi, memnun etmiyor.
Circe ye buyuk bir heycanla baslamadim, okulda islediğimizde zaten sadece ustun koru ve normal bir buyucu olarak anlatilmisti bize, sadece oddisseus a olumsuzlugu teklif eden bir buyucu.
Circe kotu biri olmaya zorlandi.
Ender, benim biriciğim, elveda
Baska bir enderverse kitabiyla hepinize selaam.
Bu kutabimizda tam olarak kaldigimiz yerden, soykirim dan devam ediyoruz.
Soykirim junior peter in wang mu ya sundugu teklifle sonlaniyordu, ve miro yle val gezegen kesifi gorevine cikiyorlardi, hatirliyormuyuzz??
Iste tam ordan devam ediyoruz, kitaba basliyoruz ve aninda peter la wang mu bizi selamliyor.
Spoilersiz olarak anlatmak gerekirse, uzun surmesini isterdim, yine 1 ay boyunca doya doya bu kitabi okumak ve tadini cikarmak isterdim. Cabuk bitti ne yazikki, fark etmedim. Aldi goturdu beni kitap.
Duygusal olarak yaklasacak isem cok fazla sey oldu, ve uzuldum, valentina la beraber, novinhayla ve diger butun hepsiyle beraber bende üzüldüm.
Ender a ozel bi ozenti gostermek istiyorum bu incelemeyi yazarken, nedenini kitabi bitirdikten sonra anlarsiniz..
11-12 yasinda falan uzay oyunlarini izlemistim, ender a bastan beri o zaman ilgi duymustum. Hem acimasiz, hemde bi o kadar sempatik ve nazik. Kendisi malesef ilk soykirimi isleyen kisi olarak bilindi, goruldu yillarda, asirlarca. Ender yanlis anlasildi, koca bir zaman boyunca. Daha kucukken bile varelse olan bir turun ilgisini ceken ender, buyuyuncede degismedi. Herkese yardimi dokundu, herkese. Insan lara deil, herkese. Ama gelgelelim, kimse onu sonuna kadar taniyamadi;
"To keep the joy of childhood you would have to die as a child, or live as one, never becoming a man, never growing. So I can grieve for the lost child, and yet not regret the good man braced with pain and riven with guilt, who yet was kind to me and to many others, and whom I loved, and whom I also almost knew. Almost, almost knew."
-valentine
Valentine bile, ona, ender a en yakin olan kisi bile onu neredeyse, tamamiyla taniyamadi.
Ah cok spoiler olmus gibi hissediyorum, eger uzucu gercekle
Ur a good father, Ender.
Xenocide bana butun duyguları yaşattı. Ne anlamda dusunurseniz dusunun, bana cidden her seyi yasatti, tattidi. Cok guzel bi kitap ti ya xenocide. Benim icin yeri ayri, bazilari cok geveleme yapti, cok gereksiz yerleri vardi falan diyor, sunu soyleyeyim, ben asla oyle düşünmedim, her sayfasi ayri guzeldi, her bolumu ayri bir dunyaydi. Ender serisi zaten direk mukemmel bir bilimkurgu serisiyken, xenocide bambaska bi leveldi. Hersey aciga kavustu ya benim icin. Jane in gecmisine ne demeli? Ah jane ah... meger neymişsin sen?
Her bolumun basinda domuzcuklar ve hive queen arasinda gecen konusmalardan oyle ayri bi zevk aldimki, sanki kasten koymus yazar.
En basindan baslamak gerekirse... ve sanirim spoiler li kisim olucak.
Kitabi valentine ve ailesinin lusitania ya yola cikmasi ve aynanda da mironun sakat sekilde lusitania yi terk etmesiyle bitirmistik.
Descoladayi hatirliyormusunuz? Hani su pipo nun kizini öldüren ve domuzcuklarin 3. Hayatina sebep olan virus, heh iste onu aklinizda bir kenara yazin, cunku kitabin ana konusu bu varelse olan ve asla asil amacinin ne veya kim tarafindan olusturuldugunu bilmedigimiz virus olucak, Descolada.
Size emin olun kitabi benim gozumden anlatamam. O kadar bayildimki, descoladanin akilli bir virus olup kendi stratejilerini gelistirmesine, grego nun kocaman adam olup 30 lu yaslarina gelipte bi fizikci olmasina, hive queen in ender e olan takintiligina, jane in ender in bir parcasi olmasina, inside ve outside a, path daki bu kendini hor goren minik kiza, peter 2.0 a, olhadonun enderi baba figuru olarak gormesine, quara nin descoladayla kurdugu o degisik bağ'a, ve daha bircok seye resmen hayran kaldim... anlamiyorsunuz, cunku okumadiniz.
Hala dun gibi hatirliyorum, grego ender in kucaginda altina yapmisti, ne gülmüştüm. Iste o grego kocaman