heci
@ciroqo
bu karanlık böyle iyi, afferin Tanrıya…
Şu anda okuduğu kitaplar
Cenaze günü çok soğuktu. Sonra hep uyumak istedim. Doğal sakinleştirici... Sevdiğiniz biri öldükten sonra yaşamaya devam etmek bisiklet kullanmayı öğrenmeye benziyor. Ama yokuş aşağı giden bir bisiklet oluyor bu. Dengeyi sağlamanın tuhaf coşkusunu kastetmiyorum burada ya da sadece bundan bahsetmiyorum. Kafayı gözü yarmak üzere olmanın korkusundan da bahsediyorum. Ne demek istediğimi anlıyor musunuz??
Reklam
“kâmran, ben, seni sevmesini, senden ayrıldıktan sonra öğrendim. hatta yaptığım tecrübelerle, başkalarını sevmekle sanma sakın. gönlümün içindeki derin, hazin, ümitsiz hayalini sevmekle.”
(...)
yollar uzak ay bedir
sırtımda gümüş hançer
yürürüm de ölemem
kan damlatır karanfil...
“otobüsün camına kafasını dayadı. yine hayal etti.
hayal etmek kadar güzel şey yoktu. insanı insan eden hayal etmekti.”
“benim kıyısında bir saygıyla beklediğim olanak, başkalarının çiğneyip attığı bir sıradanlıktı.”
Reklam