Çisemnur Özen
@cisemozen
çiçekler sevildikçe büyür
Reklam
Eskiden herkes öleceği zamanı önceden bilirmiş; İsa günün birinde yeryüzüne geldiğinde fark etmiş ki, bazı çiftçiler tarlalarını sürmüyor ve günahkarlar gibi yaşıyorlar. Derken içlerinden birini boş vermişliği yüzünden azarlamış, ne var ki suçlu sadece homurdanmış: Hasadı görecek kadar yaşamayacak olduktan sonra, hala kimin için toprağa bir şeyler ekecekmiş ki. İsa o anda, insanların ölecekleri zamanı önceden bilmelerinin kötü olduğunu anlamış ve bu bilgiyi onlardan almış. O zamandan beri çiftçiler, sonsuza kadar yaşayacaklarmış gibi, en son güne kadar tarlalarını ekip biçmek zorundadırlar ve bu gayet de yerinde, zira insan sadece çalışmakla sonsuzluğun bir parçası olur.
kimsenin bilmediği kahramanlar daima muhteşem insanlardır!
İddia: Hakikat Bilinemezdir!
Bir önceki cümlede bir hadisenin tek olan hakikatine ancak bir rastlantı sonucu ulaşılabileceği söylendi. Farz edelim ki bu hakikate bir rastlantı sonucu ulaşıldı. Bu durumda bile ne ulaşan, bulduğunun hakikatin ta kendisi olduğunu bilebilir ne de bir başkasını buna ikna edebilir. Söylediği yine gerçeklerden bir gerçekmiş gibi muamele görmeye mahkum olacaktır.
Bu çıkmazdan kurtulmak mümkün değil midir?
Tanrı kelamının hakikatın ta kendisi olduğuna inanan Museviler, İseviler ve Muhammediler için evet, mümkündür. Çünkü bunlar kutsal kitaplarda yazılan bilgilerin hakikati gösterdiklerine inanırlar. Gösterdiklerine denmektedir, zira kutsal bilgilerin zahiri yönü kadar batıni yönleri de vardır. Her ne olursa olsun bu bilgiler inananlar için hakikatin ta kendisidirler. Kutsal kitaplarda geçmişte olmuş bitmiş hadiselere dair bilgiler de mevcuttur. Yani bizzat Tanrı tarih yazmıştır. İnananlar için Tanrı’nın yazdığı tarihi hadiselerde artık hakikate ulaşılmıştır. Hadiselerin künhüne vakıf olunmuştur. Mesele tamamlanmıştır. Eğer inanıyorsanız, bundan sonra şüphe etmek küfürdür.
Sayfa 33 - A. Teyfur Erdoğdu - Tarihyazıcılığında Gerçek-Hakikat Sorunsalı
