Yazarların bütün eserlerini severek hayranlıkla okumuştum. Emanet Gelin serisinin ilk kitabı da bunların arasına girdi kesinlikle favorilerim arasında. Berçem ve Barzan ikisinde kaderleri birbirine yazılmıştı ne bir hüküm ne de hükmün getireceği sonuçlar… ikisi de hayatın onlar için sunduklarından ve sunacaklarından habersiz bir araya gelmişti. İkisi de birbirine enkaz olacak ama bu enkazdan yine beraber çıkacaklardı.
Berçem daha küçük yaşta ailesini kaybetmiş belli bir süre dayısı Afran’ın gözetimi altında bir süre kalmıştı. Sonrasında Hezeroğlu ailesinin himayesine girmiş ve onu kendi kızları gibi görüp yetiştirmişlerdi. Yıllar geçtikçe evin en büyük oğlu Ciwan Berçem’e gönlünü kaptırmış evlenmek istemişti. Babasının ve Berçem’in rızasıyla düğün hazırlıkları başlamıştır. Ama Ciwan’ın arkadaşı Miran’da Berçem’e sevdalıdır düğün günü Miran dostu dediği adamı Ciwan’ı öldürmüş Mardin’i yasa boğmuştur. Ciwan ölmeden önce olacakları bilir gibi babasına eğer ölürse karısını kardeşi Barzan’a emanet ettiğini onunla evlendirmesini vasiyet etmiştir.
Barzan Hezeroğlu İstanbul’da yaşamakta ve işlerini orada yürütmektedir. Abisinin düğün gününe bir heyecan gelmiştir ama canını toprağa vermiştir üstelik büyüklerin hükmü ile yengesi ile evlendirilecektir evlenmek istemediğini abisinin karısı olduğunu kaldı ki Ciwan’ın bu kadını nasıl sevdiğini çok iyi bilirken karşı çıkmaya çalışmış ama başarısız olmuştur. Hem Berçem’in hem de Berzan’ın hayatları hüküm ile bir araya gelmiştir. Berzan, Berçem’ide alıp İstanbul’a döner. Bu işi uzatmadan boşanacağını her seferinde bu kadına karşı dile getirir. Berçem’in isteği de budur boşanıp dayısının yanına gidecektir. Ama töre de boşanmak yoktur ikisi de hükmün sonuçlarına karşı çıkmanın bedelini bilirken üstelik.
Barzan İstanbul’da bir hayat
Emanet Gelin 2 Kitap Yorumum
Bazı savaşlar silahla değil, kalple verilir. Ve kalbin yarası bazen kurşundan daha derindir.”
— Emanet Gelin 2
Merhabalar canlarım
Ben geldim… Ve bugün sizlere, ilk kitabını çok kısa bir süre önce bitirdiğim ve hiç hız kesmeden ikinci kitabına başladığım o seriyle devam ediyoruz.
Bugün konumuz Emanet Gelin 2.
Kalemlerini gerçekten çok sevdiğim Şehnaz Haşimoğlu ve Gülşen Haşimoğlu yine duyguların zirvede olduğu bir hikâyeyle karşımızdalar.
İlk kitabı okuyanlar hatırlayacaktır; kitabın sonunda Barzan ve abisini öldürdüğünü düşündüğü Miran karşı karşıya gelmiş, birbirlerine silah çekmişlerdi. Tam bu gerilimin ortasında ise dört kişi hakkında yeniden hüküm verilir.
Verilen karara göre;
Barzan’ın kardeşi Alaz, karısının dayısı Afran ile evlenecektir.
Miran ise teyzesinin kızı Helin Geşa ile evlenecektir.
Bu evliliklerin amacı ise kan davasını tamamen bitirmektir.
Ancak Barzan, kardeşine sorulmadan verilen bu hükmü kabul etmez ve kardeşini alarak İstanbul’a döner. (Açıkçası burada Barzan’ın öfkesini bir yere kadar anlasam da, bazen gerçekten fazla düşünmeden hareket ettiğini düşündüm.)
Bu sırada Miran ve Helin’in evliliği için hazırlıklar yapılmış, söz kesilmiştir. Barzan ne kadar kardeşini kurtarmaya çalışsa da sonunda Mardin’e geri dönmek zorunda kalırlar.
Bu kitap, gerçekten birçok sırrın ortaya çıktığı, nefeslerin tutulduğu sahnelerle dolu bir okumaydı. Ama daha fazla spoiler vermeden kendi yorumuma geçmek istiyorum.
Öncelikle şunu söylemeliyim ki ben bu tür töre, aşiret ve kan davası temalı kurguları okumayı seviyorum. (Biliyorum herkes için uygun bir tür değil ama ben bu dram ve gerilim atmosferini seviyorum.)
Yazarların kalemine zaten hayranım. Hikâyeyi akıcı ve sürükleyici bir şekilde ilerletiyorlar.
Ama gelelim
Jineke XinaniEdebîyata Kurdî
Ez ê lêkolîna xwe weke hercar bi nasîna nivîskar de destpê kim.
Kîye gelo Şêrzad Hesen?
Li bajarê Hewlêrê sala 1951-52'yan de hatîye dinê. Gelek berheman ji zimanê ingilîzî wergerandiye Kurdî û xwedîyê gelek çîrok û romanan e.
Hesar û segên bavên min, Xewna pîrepindan, M, Tenahî.....
Bawerke Şêrzad Hesen bû nivîskarê sêyemîn ku ji Bâşûr dixwînim. (Bextiyar Elî, Ferhad Pîrbal)
Nivîskarên Başûr gelek gelek hêjane. Yanê zimanêkî wisa xweş, edebî di pirtûkê xwe de bi kar tînin ku ne pêkane mirov ji bo wî zimanê hêja ku çend pirtûkên wan hebin jî mirov nexwîne.
Şêweyeke têr û tije edebî û lihevhatî...
Şêrzad Hesen jî di pirtûka xwe de şêweyeke wisa bi kar anîbû, ji xwe ez dibêjim qey ne ji wê şêweyê bûya mijara pirtûkê ne ewqas xweş bû ku pirtûkê bide qedandin.
Jixwe nivîskar jî, hêjabûna xwe bi piranî di vir de nîşanî xwendekaran dide li gor min;
Wexta mijar çiqas xweşbe û şêwe nexweş be pirtûk naherike, lê gava ku şêwe xweşbe mijar çiqas nexweşbe jî pirtûk bi awayekî diherike heta ku diqede.
Mijara vê pirtûke dişibiya pirtûka "Nikos kazancakis" 
Zorba
Ji xwe gava min lehêngê vê pirtûke Xalê Memo ku gohdar dikir min di go qey lehenê pirtûka Zorba de "Zorba" gohdar dikim.
Du heb lehengê pîr, ku ketine pey jina, hezkirina jina... Ku qet ji wan têr nabin û li gor wan avabûna vê dine jî ji bo "Jin" a ye.
Di derûnnasîyê, tiştê ku di civakê de neyên pejirandin, mirov bîne wî halî ku civak wî tiştê ku berê ne pejirandîye, bi bejirîne, jê re dibêjin; "bilindkirin"(Yüceltme)
Îjar ku lehengê pirtûkê Xalê Memo jî di jiyana rastîn de li ber we van gotinan bike (Xalê Memo zewicandî, piyala araqê di desta, li rex kurê xwe serbûhirîyê xwe yî ku bi jinên xinanî re derbas kirîye dibêje) wê mirov xwe jê dûr bike, wê
Zorba
Ji xwe gava min lehêngê vê pirtûke Xalê Memo ku gohdar dikir min di go qey lehenê pirtûka Zorba de "Zorba" gohdar dikim.
Du heb lehengê pîr, ku ketine pey jina, hezkirina jina... Ku qet ji wan têr nabin û li gor wan avabûna vê dine jî ji bo "Jin" a ye.
Di derûnnasîyê, tiştê ku di civakê de neyên pejirandin, mirov bîne wî halî ku civak wî tiştê ku berê ne pejirandîye, bi bejirîne, jê re dibêjin; "bilindkirin"(Yüceltme)
Îjar ku lehengê pirtûkê Xalê Memo jî di jiyana rastîn de li ber we van gotinan bike (Xalê Memo zewicandî, piyala araqê di desta, li rex kurê xwe serbûhirîyê xwe yî ku bi jinên xinanî re derbas kirîye dibêje) wê mirov xwe jê dûr bike, wê
Puan vermedi·136 syf.·
2021 31. kitabı
Ax Werther, ax Lotte! Wexto ke mi açarnayîşê nê kitabî dî ez zaf bîya kêfweş. Labelê mi qet texmîn nêkerdêne ke wendişê ey hende zehmet beno. Mi hema da-des rîpelî nêwendêne ez zaf binê tesîrê kitabî de mendêne. Coka mi tim caverdayêne. Wertherî, sînayîşê xo û dejê xo hende zerrî ra îfade kerdo ke xora mumkin nîyo ke merdim tesîrdar nêbo. Her dejê ey de mi vatêne qey ez ha dej ancena. Ez zaf kêfweş a ke mi no kitab bi kirdkî wend.
Ez wazena açarnayîşî ser o zî çend çîyan vaja. Metnî de problemê zaf muhîmî estê. Bi taybetî nêrî, makî, zafhûmarî û demê ameyoxî de hende zaf xeletîyî estê ke wendişî kenê zehmet. Û zaf cayan de çekuyê kurmancî ameyê tercîhkerdene oxmo ke kirdkî de zî nê çekuyî estê. Ez hêvî kena ke çapê diyinî de metno açarnaye hîna baş bibo.
Çênd şîroveyên Roşan Lezgîn li ser Gûlên Şoran·184 syf.·
8/10
2021 10. kitabı
Roşan Lezgîn
"Gulên Şoran" navê romaneka Eta Nehayî ye ku ji alîyê Besam Mistefa ve ji kurdîya soranî bo kurdîya kurmancî hatiye wergerandin û Weşanxaneya Avestayê weşandiye (Îstanbul 2012).
Eta Nehayî nivîskarekî naskirî yê rojhelatê Kurdistanê ye. Di sala 1960î de li Bane hatiye dinyayê. Piştî temamkirina xwendina xwe, sê sal mamostatî dike lê di dema rejîma Xumeynî de ji ber fikrên xwe yên sîyasî ji kar tê avêtin. Hîn di xortanîya xwe de dest bi nivîsînê kiriye, kitêba wî ya pêşîn Zirîke (Qîrîn) di sala 1993 de weşîyaye.
Gelek wext e kitêb li cem min e lê hîn nuh firsenda xwendinê çêbû. Ji bilî kitêba çîrokan a Hesen Qizilcî (1914-1984) Kenê Parsek (Avesta, Îstanbul 2001), ev dibe romana duduyan ya xelkê me yê Rojhelatê ku ez dixwînim. Ya pêşî romana Rehîmê Qazî (1925-1991) Pêşmerge (Nûdem, Sotockholm - 1997) bû. Mamosta Ziya Avci romana Pêşmerge gelek xweş wergerandiye, min bi kêfxweşî xwendibû. Şikrîya Salih û Firat Kelehkî çîrokên Hesen Qizilcî wergerandine ser kurmancî, wergera wan jî gelek baş e. Lê xwendina metna kurmancî ya "Gulî Şoran" bo min gelek zehmet bû. Qedera me kurdan e, çend zimanên me hene, em mecburê wergerandinê ne. Lê dema ku werger xirab be, xwendina metnan dibe ezab!...
Çîroka romanê di dema şerê cîhanê yê duyem de li rojhelatê Kurdistanê derbas dibe. Roman bi hevoka "Nuxuriyê Wisû Axa, Las; piştî pazdeh salan û di salvegera mirina xwe de vegeriya." dest pê dike. Ev îfade di hişê xwendevan de meraqekê çêdike. Û jixwe êdî di seraserê romanê de nivîskar dilebite binê vê hevokê tije bike.
Serqehremanê romanê Las, piştî panzdeh salên windabûnê vedigere tê mala xwe. Berîya çûyînê bi keça mamê xwe Xanzadê re zewicîye, kurekî wan ê bi navê Yadgar çêbûye. Lê ji ber ku Las beşdarê prosesa Komara Mehabadê bûye, piştî ku artêşa rûsan vedikişe û