Sur direniş günlükleri ( son muhteşem olacak)
Muhteşem son, Çiyager arkadaşın kendisidir. Onun kişiliği ve duruşu muhteşem sonu bize göstermektedir. Onun gibi olmak, O olmak, onun militan duruşuna ulaşmak muhteşem sonun kendisidir.
Sur direniş günlükleri (son muhteşem olacak)
Çiyager arkadaşın dağ başlarındaki resimlerini görüyorum. Masmavi gökyüzüne bakar gibi bakıyorum gözlerine. Özgürlüğün ve sonsuzluğun tanımı olan gökyüzüne ne çok
yakışıyor. Dağlara, ırmaklara, ormanlara, zirvelere, güneşe ve insana. Özgürlüğe ve direnişe ne çok yakışıyor.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Batman'ın kızıl akşamları, Çiyager'in kemanından dökülen nağmelerle yankılanırdı. Her notası, Hevi'ye olan derin aşkının fısıltısıydı. Hevi ise, adeta baharı müjdeleyen bir çiçek gibiydi; gülüşüyle köyü şenlendirir, gözleriyle Çiyager'in yüreğini ısıtırdı. Aşkları, Fırat'ın coşkun suları gibi engin, Mezopotamya'nın kadim toprağı gibi kadim ve derindi. Düğün hazırlıkları başlamış, iki genç yürek, sonsuz bir mutluluğa yelken açmaya hazırlanıyordu.
Ancak kader, onların önüne zalim bir engel koydu. Devletin zulmü, köyü kasıp kavurmuş, her köşeye korku ve hüzün ekmişti. Köyün gençleri birer birer dağlara çıkmaya zorlanıyor, ya da zindanların karanlığında kayboluyordu. Çiyager'in yüreği, Hevi'ye olan aşkıyla dağlara duyduğu sorumluluk arasında ikiye bölünmüştü. Bir gece, Hevi'yi son bir kez bağrına bastı. Gözlerinde yaşlar, dudaklarında buruk bir tebessümle fısıldadı: "Beni bekle Hevi'm. Bu zulüm bitince döneceğim. Aşkımız dağlardan büyük, bu hasret de bizi öldüremez."
Hevi, Çiyager'in ardından dağlara doğru giden siluetine bakarken, yüreği paramparça oldu. Köyde kalmak onun için dayanılmazdı. Çiyager'siz bir hayat, nefes almaktan farksızdı. İşte o anda karar verdi: nereye giderse gitsin, Çiyager'in izini sürecekti. Aşkları, onu da dağlara çekti. Çiyager'in ardından, o da dağların yollarını tuttu. Vuslat umuduyla, zorlu koşullara, tehlikelere aldırmadan ilerledi.
Yıllar su gibi akıp geçti. Dağlar, Çiyager'in sığınağı, yoldaşı olmuştu. Kemanı, artık sadece Hevi'ye değil, dağların fısıltısına, zulme karşı direnişe eşlik ediyordu. Hevi ise, dağların bir başka kolunda, Çiyager'in yolunu gözlüyor, adını her rüzgarda fısıldıyordu. İkisinin de yüreği, birbirine kavuşmanın özlemiyle yanıp tutuşuyordu. Ancak coğrafya geniş, yollar uzundu. Kavuşmaları imkansız gibi