Cem Karaali
@ckaraali
Teknoloji girişimcisi, Şef adayı, Kitap Kurdu, Müzik aşığı, Beşiktaş sevdalısı
Elektronik ve Haberleşme Mühendisi
İstanbul
Erzurum
47 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
En hüzünlü kitaplardan bile hüzünlü hayatlar vardır..Edebiyat
Bu soğukkanlı dehşete, bu müthiş deliliğe, en güzel yorumu bir arkadaşım yaptı: aaaaaaaaaaaaa..Bu yoruma birkaç a daha ekleyip bırakmak isterdim ama, ya yetmezse deyip kitabın muhteşemliğini anlatmaktan aciz, zavallı mı zavallı, boynu bükük birkaç cümle iliştireyim şuraya. Çünkü, bu neydi yahu?
İkinci Dünya Savaşı dönemi. Anneleri ikiz çocukları bombalanmadan ya da açlıktan ölmesinler diye anneannelerinin yanına bırakıyor. Küçük bir kasabada yaşayan anneanne patolojik bir vaka. İkizler ondan daha da vahim. Savaşa, anneanneye rağmen hayatta kalmaya çalışan çocukların tuhaf direnişini okuyoruz ilk kitapta.
Kitap ilerledikçe okuduğumuz kişilerin, hatta ikiz kardeşin varlığından bile kuşku duymaya başlıyoruz. Savaşın yarattığı vahşetten, yaşadıklarından kendini korumak için kendini tam olarak ne kadar delilikle donattığından emin olmadığımız birinin beynindeyiz sanki. İnsanlar hem gerçek, hem değil. Yaşıyorlar ve ölüler. Tüm bunlar hem oldu hem olmadı. Varlığı kuşku götürmeyen tek karakter savaşın kendisi.
Aklımızla oynamaya yemin etmiş gibi, ters köşeler, şaşırtmalı tabelalar, çıkmaz sokaklarla dolu bir şehir çiziyor bize Agota, sonra kaleminin ucuyla oradan oraya savuruyor bizi. Delilik, tecavüz, açlık, cinayetler, parçalanan bedenler, kirişte asılı iskeletler, ensest, işkence akıyor üstümüze. Malzeme berbat..Tiksinti verici. Tek tesellimiz Agota’nın kalemi. Çünkü simli. Büyülü çünkü.
Beni en çok etkileyen yanı, tüm bunların müthiş bir soğukkanlılıkla anlatılıyor oluşu. Öyle soğuk, öyle soğuk ki, sanki bir korku filminin içinde sıkışmış gibi hissediyoruz. Sıkışmış ve o savaşın ortasında kalan, sevdiklerini kaybeden, canı acıyan, sürgün olan, yalnızlıktan kuruyan, bir kardeşe ihtiyacı olan, kendini arayıp arayıp bulamayan bizmişiz gibi..Bu yüzden bu kadar güçlü bir
Leman Altıner isimli okura yanıt verildi
Cem Karaali
Müthiş etkileyici ve büyülü bir kalemi var. O kadar korkunç şeyleri okuyup, sonra ne olacağını o kadar merak ettirmek zor iş ama yazar bunu başarıyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Abartılan Efsane: Atatürk·544 syf.·
10/10
Beğendi
·2022 279. kitabı
Arkadaşlar selam.
Uzun bir süre oldu, sanırım 1.5 yıldır inceleme yapmıyorum. Bunun sebebi zorlu bir dönemden geçtim, kafa olarak iyi değildim; yeni yeni toparlanabildim.
Aklımdan inceleme fikri geçmiyordu, ancak son zamanlarda yazdığım bazı incelemelerden çok güzel dönütler aldım, kenarda köşede yazdığım bazı lakırtıların okurlar tarafından incelenip geri dönüt verilmesi ve benim laf safsatalarımın birilerinin işine yaraması beni çok mutlu etti ve devam etmek istedim.
Yakında wattpad kitapları hakkında da inceleme yapacağım, çünkü prim lazım.
Gereksiz duygusallık yeter, başlayalım?
Atatürk'ü sevmeyen bir çevrede doğdum büyüdüm. Hiçbir zaman sevilebilecek şekilde büyütülmedim. Atatürk benim için; alkol içen, aklı yerinde olmayan, dindar olana muhalefet olan ve ülkemizde çoğu diziler gibi abartılan bir kişilikti sadece.
Tabi ki hiçbir zaman araştırma gereği duymadım, en yakın arkadaşlarım desteklemiyor; içki içiyor diyorlar ya. Sizce bunun üstüne herhangi bir laf söylenebilir mi? ve 11 yaşındalar, bilgileri tam tabi ki.
Kendi kendime devam ettim, kafamda büyütmem gerekiyor ya. Nefretimi arttırdım. Ders kitaplarından resimlerini yırttım, 10 Kasım'da Saygı Duruşu esnasında sınıfta saklandım, hiçbir İnkılap dersini dinlemedim ve Atatürk'ü seven tüm insanlarla aramı açtım. Düşünebiliyor musunuz? Ne kadar korkunç, her şeyden önce insanlara herhangi bir saygım yok.
13 yaşındaydım. İnternette geziniyor, kendimce zaman geçiriyor, Youtube yorumlarında gelene geçene salça oluyordum. Anlayacağınız tam bir ergen primatı.
Önüme şu bilgi düştü: Atatürk 3997 kitap okumuş ve bu kitaplar arasında en sevdiği kitap Çalıkuşu. O kadar çok seviyormuş ki, cephede o kadar insan savaşırken gece yarısı kalan az vaktini bu kitaba adayacak kadar. Tabi ki inanmadım, 3997 kitap okuyan bir
Cem Karaali
Ben de başlığı okuyunca merak edip okudum. Ne mutlu ki Ata'mızı tanımanıza yine onun harçlıklarının yarısını harcadığı kitaplar vesile olmuş. Dönüşümünüzü açıklıkla yazmanızı da ayrıca tebrik ederim. Kitabı uzun zamandır okuyacaktım ama yeni fırsatım oldu. Bu sabah bitirdim. Benim de ana motivasyonum Ata'mızın yanından ayırmadığı kitap olmasıydı. Tam bir başyapıt. İnce Memed'den aldığım hazzı bu kitaptan da aldım. İyi ki kitaplar var!