Tokluk,hayatı düşündürür.Toklukla birlikte,hayatla olan bağlar artar,kavileşir. Tokluk bir gavur şeydir. İyi bir gavurluktur tokluk. Kini azaltır,hoş görülülüğü artırır.
Senin ak alnından,gök gözlerinden
Önce dallar,sonra yapraklar öpsün
Eğilsin yıldızlar, tutsun elinden;
Gecelerden sonra şafaklar öpsün
Aşk diyorlar en mukaddes hayale;
Ve sen de düşersin bu sonsuz hale..
Hazdan dudakların olsun bir lale;
Güller,karanfiller,zambaklar öpsün
Sende kemal bulmuştu renk,şekil biçim
Yaşamanın özsuyusun bir içim
Olanca suların sağlığı için
Seni her gün göller, ırmaklar öpsün
Kumral şaçlarında nisan yağmuru;
Yazın, ak yüzünden gölgenin moru..
Ağızdan hem serin,hem de en duru
Kayalardan akan kaynaklar öpsün
Çimenler okşasın ayaklarını
Çiçekler koklasın parmaklarını
Ben öpmeden önce yanaklarını
Varsın, tüller, duvaklar öpsün
Kışkançlık çakılı kazıktır serde;
Bölünsün bu rüya en tatlı yerde
Seni canlı kullar öpmesinler de,
Kefenler sarılsın, topraklar öpsün