clair
@clairlundei
we've fallen to the dark as we dive under the waves
11 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
İkimiz de gidiyoruz, sen ve ben, aynı dolambaçta, duygularımızın bahçesinde bu berbat dünyada duygularımız paylarını alamıyorlar, ve bu yüzden hepimizi herkes kendi usulünce, bu kötü dünyadan öcümüzü alıyoruz.
Zaman diye bir şey neden vardı? Neden her şey böyle budalaca peş peşe geliyordu da coşup taşarak, doyurarak aynı anda olmuyordu? Neden şimdi yine yalnız yatıyordu yatakta, dul bir erkek gibi, bir ihtiyar gibi? İnsan, kısacık hayatı boyunca zevk alabilirdi, yaratabilirdi, ama şarkıları hep birer birer söylerdi, senfoninin tamamı hiçbir zaman yüzlerce sesiyle ve çalgısıyla aynı anda çalmazdı.
Hayır, bu ateşli hayata hiç kimse uzun süre katlanamazdı, o da, Klingsor da katlanamazdı, ki onun on canı vardı. Hiç kimse uzunca bir süre, gece gündüz, bütün ışıkları, bütün volkanları yanarak yaşayamazdı, hiç kimse kısa bir süre dışında gece gündüz alevler içinde kalamazdı, her gün saatlerce hummalı bir çalışma yürütüp, her gece ateşli düşüncelere dalamazdı, hep zevk alarak, hep yaratarak, pencerelerinin gerisinden her gün müzik sesi duyulan, her gece içinde binlerce mum yanan bir saray gibi bütün duyuları ve sinirleri hep uyanık, pür dikkat kalamazdı. Her şey bitecekti, zaten epeyce güç harcanmış, göz nuru dökülmüştü, pek çok hayat kanayarak tüketilmişti.
