clair
@clairlundei
we've fallen to the dark as we dive under the waves
11 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Reklam
"Ölümü son çıkış olarak düşüneceksin. Bil ki kimse seni bundan alıkoyamaz ve tam da bu nedenle, elinin altında olduğu için onu yedekte tut, sonuna kadar. Diyelim ki geceleyin bir kâbus gördün. Bunun bir kâbus olduğunu, başını oynattığın anda kurtulabileceğini bilirsen her şey daha kolay, daha çekilir hale gelir, hatta bir bakarsın ilk başta en korktuğun şeyden zevk alır olmuşsun. Hayat seni istediği kadar ürkütsün, canını yaksın, en yakınların çirkin maskeler taksınlar... Hayat bu, de kendi kendine, ikinci kez çağrılmayacağım bir oyun, bir zevkler ve acılar oyunuz bir inançlar ve aldatmalar oyunu, bir maskeler oyunu, bir aktör ve bir gözlemci olarak sonuna kadar oyna, gözlemcilik daha iyidir, ne zaman istersen bırakabilirsin. Beni sorarsan, "imdat çıkışı" sayesinde ayaktayım. Çünkü emrinde, ve onu kullanmayacağımı biliyorum. Ama ahiretin anahtarı bende olmasa kendimi kapanda hissederdim, derhal kaçmak isterdim!"
"Herkesin kendi yıldızı var," dedi Klingsor ağır ağır, "herkesin kendi inancı. Ben bir tek şeye inanıyorum: yok oluşa. Bir arabanın içinde uçurumun üzerinde gidiyoruz, atlar ürkmüş. Yok oluşun içinde duruyoruz, hepimiz, ölmeliyiz, yeniden doğmalıyız, büyük dönüm noktası geldi hepimiz için. Her yerde aynı şey: büyük savaş, sanattaki büyük değişim, batının büyük devletlerinin çöküşü. Bizim yaşlı Avrupamızda iyi ve kendimize özgü olan ne varsa yok olmuş. Güzelim mantığımız deliliğe dönüşmüş, paramız pul olmuş, makinelerimiz artık sadece ateş edebiliyor ve patlayabiliyorlar, sanatımızsa intihar."
Yine de kalkmadı oturduğu yerden, saçlarında rüzgarla, uçuşan, lekeli ceketiyle, akşamı yaşayan yüreğinde gülümseyiş ve acıyla oturdu. Yumuşak ve gevşek esiyordu rüzgar, yumuşakça ve sessizce bocalıyorlardı yarasalar kararan gökte. Her şey ölür, seve seve ölür.