Nepenthe
@clementinesmemory
Sapere aude !
Şu anda okuduğu kitap
Kimi durumlarda neler düşündüğü konusunda bir soruya kişinin “hiç” karşılığını vermesi yapmacık olabilir. Sevilen yaratıklar bunu iyi bilirler. Ama bu karşılık içtense, boşluğun çok şeyler anlattığı, günlük devinimler zincirinin koptuğu, yüreğin kendisini yeniden düğümleyecek halkayı arayıp da bir türlü bulamadığı şu garip tinsel durumu belirtiyorsa, o zaman uyumsuzluğun ilk belirtisi gibidir.
Reklam
Bir insanın bizim için her zaman bilinmez kaldığı, bizi aşan, indirgenmez bir yanı bulunduğu belki de doğrudur. Ama gerçekte insanları tanırım, davranışlarından, eylemlerinin bütününden, geçişlerinin yaşamada yarattığı sonuçlardan bilirim onları.
Tutkuların aldatıcı güzelliği;
Yanlış kararlara sürükleyen,
Sanatın ayrılmaz bir parçası olan,
Uykuları zehirleyen, hayalleri besleyen,
Kim olduğunu unutturan,
Yerin ta dibine sokan ve aynı hızda da göklere çıkartan tutku.
İnsanı insan yapanla insanlıktan çıkaran, nasıl böyle büyüleyici bir güzelliğe sahip olabilir?
İçi çürümüş bir çiçeğin parfümlere sarınması gibi çaresiz bir arayış, özlem.
Güneş'i Ay, Ay'ı Güneş gibi gördüren,
Yeterince sarıp sarmaladığında kadife dokunuşlu kefeniyle,
Ne bir ilacı vardır ne de başka bir tedavi,
Kurtulmak istenilmeyen tek hastalıktır o,
Yavaşça ısıtılan kazanda eklemlerinin her biri huzurla dolarken,
Farkına bile varmadan seni kavurup götürendir o.