Umarım evleneceğim insan tek başına bir kafede kitap okuyabiliyordur. Tek başına tiyatroya gidebiliyor, kendi başına eğlenebiliyordur. Kendini mutlu etmeyi bilen insan karşısındakini de mutlu eder. Ben biliyorum ki güçlü karakterler sevilmeye değer.
Bu söylediğimin doğru olup olmadığından hiç emin değilim ama bana öyle geliyor ki sanki hepimiz, içimizde bir başkası için ayrılmış bir yerle doğuyoruz. Bir parçası kayıp bir bulmaca gibi...
Ama bir kadın, "Ben üşüyorum" dediğinde, bunun cevabının, "üstüne bir şey al", "istersen bir taksiye binelim", "eve geldik zaten" türünden bir söz olmadığını, "üşüyorum" dediğinde kadının, "bana sarılsana" demek istediğini ve ona sarılmak gerektiğini öğrenmek epey zamanımı aldı.