"Kişi sevgiyle varlığını,ama aşk ile hakikatini tanıyordu.Çünkü aşk, kendisinden geçip sevgilideki gerçekliğe ulaşmanın adıydı.Eğer aşk kendi gerçekliğine sevgilide eriyerek ulaşabiliyorsa ayrılık veya kavuşma,ret veya kabul,karar veya irade,açılma veya kapanma ortadan kalkıyordu."
"Demek aşk da geçiyor.Bense öyle sanıyordum ki aşıkların hayatı sıcak bir öğle vakti gibi rüzgarsız,hareketsizdir.Halbuki sevgide de rahat yok.O da değişiyor,durmadan değişiyor...Bütün hayat gibi.