Benim Düsüncem
Aslında kitap güzel baya beyendim.bazi insanlara göre karmaşık geleblir ancak daha sonradan insan anlıyor. Yazım dili evet biraz karışık ve pek anlaşılmıyor. Karekterlerin 2 tane ismi olunca ve soyadları baya karışıklık olunca insanın anlaması biraz uzun sürebiliyor. Kitap karekterleri olan odkan ve pervayi çök seviyorum. Gerçekten en cok acı çeken odkan oldu. Ancak en sinirime giden sey Bengi, abi malmisin amk, tamam bu dünyaya yeni adım atmış olabilirsin ancak bu dik başlilik ne aq. Perva bengiyi kurtarıyor Bengi 'beni koruma, ben kendimi korurum' diyor, o zaman siktir git öl amk, çok merkali isen ölmeye büyür kapı açik. Gerçekten serinin ilk yerlerinde baya gicikti. Pervaya karşı soyledihi laflar bir düşmana söylenemz AQ. Bide çıkmış babasının intikamını alıyor. Tamam al birşey demiyorum ancak senin baban lgorun ailesini öldürürken Ekaterina kendi elleri ile delirtirken öyle bir baba mi var, tamam Benginin gelecehi için, peki ongunu niye dövüyordu, öyle babanın ben amk. Gerçekten zaten Bengi evet ilerleeyen bölümlerde biraz güçleniyor ve savaşmaya başluyor ancak surkli siktir git diyor pek anlamıyorum. Bazen çok yanliş kararlar alıyor. Çocukça davranıyor pek anlamıyorum. Zaten sevdihim kız kaekter Natasha, yani Bengi gibi dehil daha güçlü. Neyse kitap güzel ama Bengi gıcık
öncelikli olarak söylemeliyim ki, yazarı antipatik bulduğum için kitabı okuyasım gelmedi. ama sonunda okudum ve bitirdim. düşüncelerim ise pek iç açıcı değil. koca koca adamların bu denli çocukça davranması bir kitapta olsa bile beni rahatsız etti. yazarın ne yaptığını bilmemesi ve bunu satır aralarında sıkça belirtmesi de hoşuma gitmedi. farklı bir tarz ama sevemedim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sevgi Masalı - Samed Behrengiİnceleme
Samed Behrengi’nin okuduğum ilk kitabı. Yazarla tanışma vesilesini elde ettiğim bu kitaptan kısa da olsa bahsetmek istiyorum. Behrengi bu kitabında sevginin kaçınlamaz olduğundan bahsediyor.
Koç Ali ve Padişah’ın kızının hikâyesini anlatıyor, bu kitap. Koç Ali Padişah kızının uşağı. Küçük yaşlardan beri ona hem arkadaşlık etmiş ve hem de çocukça bir aşk beslemiş biri. Bir gün Koç Ali aşkını Padişah kızına itiraf eder lakin kız, kendisini üstün görüp Koç Ali’ye bir Padişah kızı olduğunu hatırlatır ve babasından onu bu görevden uzaklaştırmasını ister…
Gel zaman git zaman, hayatın ona kattıkları ve yaşanmışlıklar ikiliyi birbirine yine kavuşturacaktır. Bu kez Padişah kızı hastalanacak ve Koç Ali - Çoban ona bir Sevgi Masalı anlatacaktır ve hikâyemiz mutlu bir son bulacaktır.
(Çocuk edebiyatından eserlere öncelik vermeyi seviyorum - Samed Behrengi’nin diğer kitaplarına da şans vermek isterim açıkçası - ortalama bir kitaptı da diyebilirim)
Teşekkürler, şimdiden keyifli okumalar dilerim…
Şeker Portakalı, okurken beni hem gülümseten hem de boğazımı düğümleyen kitaplardan biri oldu. Kitaba başlamadan önce çok sevildiğini biliyordum ama bu kadar etkileneceğimi açıkçası beklemiyordum.
Hikâyeyi Zeze'nin gözünden okumak çok farklı bir deneyimdi. Onun hayal gücü, yaramazlıkları ve çocukça düşünceleri bazen insanı güldürüyor, bazen de yaşadığı zorluklar karşısında gerçekten üzüyordu. Özellikle küçük bir çocuğun sevgiye ve ilgiye ne kadar ihtiyaç duyduğunu görmek beni derinden etkiledi.
Kitabın en güçlü yanı bana göre duyguları çok doğal vermesi. Zeze'nin yaşadığı mutluluklar da üzüntüler de yapay hissettirmiyor. Sanki gerçek bir çocuğun hayatını okuyormuşsun gibi geliyor. Bu yüzden karakterle kısa sürede bağ kurdum ve onun başına gelen olaylar beni gerçekten etkiledi.
Romanın dili oldukça sade ve akıcı. Sayfalar hızlı ilerliyor ama anlattığı duygular uzun süre akılda kalıyor. Özellikle Zeze'nin büyümek zorunda kaldığı anlar, çocukluğun ne kadar kırılgan bir dönem olduğunu düşündürdü.
Kitabı bitirdiğimde içimde tatlı bir hüzün vardı. Bana göre Şeker Portakalı, sadece bir çocuk hikâyesi değil; sevgi, yalnızlık, dostluk ve büyümek üzerine çok güçlü bir roman. İnsan hangi yaşta okursa okusun kendinden bir parça bulabiliyor.
Puanım: 10/10. Hem duygusal derinliği hem de unutulmaz karakterleriyle beni en çok etkileyen kitaplardan biri oldu. Bitirdikten sonra Zeze'yi ve yaşadıklarını uzun süre unutamadım.
evet!!! gerçek anlamıyla cam şato'nun sonuna geldik.. aylardır okuduğum karakterleri bir kenara bırakıp yeni karakterler okumak benim için garip olacak..
suikastçinin hanceri.. her şeyin başlangıcı olarak kabul edilen Sam'in ölümü ile bitiyor.. bu kitap bize Sam'i anlatıyor. Sam'in kalbini, yüreğini, kızımızı nasıl sevdiğini, onun için neler yapabileceğini anlatıyor..
isterdim ki Sam'i daha çok okuyayım, okuyabileyim.. ama sanıyorum ki Sam ölmese Celaena şuanki gibi güçlü, yenilmez olmazdı.. dünyayı kurtarmaya bu kadar odaklı olamazdı.. anlıyorum ki bazı vedalar, bazı ayrılıklar insanı büyütür.. çok üzer, çok yıpratır ama büyütür de.. Celaena da Sam'in gidişi ile büyümeye başlamış bir karakter..
kitapla ilgili beni rahatsız eden tek bir nokta oldu.. evet Celaena zaten Adarlan'ın en genç ve en başarılı suikastçisi olarak girdi hayatımıza ama bazı olayları yaşamak için 15 yaşın çok genç olduğunu, çocukça olduğunu düşünüyorum.. Celaena'nın hayatımıza 18 yaşında girmesi gerektiği için yazarın böyle bir şey yaptığını farkındayım ama bi tık rahatsız etti...
elvada Cam Şato..
Elveda Celaena..
okuyucuya trip atan katil+deus ex machina hürmetine dönen kurgu
Merhabalar, ben Sülde.
Oyuncak Müzesi yazardan okuduğum ilk kitap dolayısıyla bu kitap, yazarla tanıştığım kitap oldu.
Keşke olmasaydı.
İncelemelerim SPOILER a.k.a SÜRPRİZ BOZAN içerir daima. Bunu bilerek lütfen bu incelemeyi okuyun.
Kitap Yerme Geceleri formatında kitabı toplam 3 saat boyunca eleştirdiğim podcast'e ulaşmak için linke tıklayınız;
Birinci Kısım: youtu.be/AjVkDd1RzkA
İkinci Kısım: youtu.be/YnsXE_ZNtL8
Kanal adım: benSülde
Başka kitapların yerme videoları da mevcut!
1) Deus Ex Machina
Deus Ex Machina nedir? Karakterlerin bir olaydan tanrısal bir müdahale ile kurtulmasıdır kısacası. Ededbiyat ve sinema sektörünce 'zayıf yazarlık' eleştirisi yapılırken kullanılır. Bu kitap da buram buram Deus Ex Machina kokuyor. Ne hikmetse katilimiz için şans daima yaver gidiyor. Birisini mi öldürecek? Kameralar yok ya da çalışmıyor, oradan kimse geçmiyor, polis soruşturmuyor, DNA örneği alınmıyor. Yahu çok komiktir, bir noktada Nate-Rose Cierra ikizlerinin evine gidiyor parti için ve orada üç kişiyi öldürecek. Üst kata çıkıyor ve banyodaki dolaptan insanların sindirim sisteminden kanına 5-10 dakikada karışabilecek bir kimyasal (yazar o kadar tembel bir yazarlık örneği sergilemiş ki bize ne olduğunu bile söylemiyor) bulup shot bardaklarına atıyor. Yani sen ilk defa gittiğin bir evde orada ilaç bulacağını nereden bildin, öyle bir kimyasal olmasaydı o insanları nasıl öldürecektin? Yok, hiçbir cevap yok.
Çünkü Deus Ex Machina!!!
2) Çehov'un Silahı
Çehov der ki eğer bir oyunun ilk perdesinde duvarda bir silah asılıysa oyunun ikinci perdesinde o silah patlamalı. Meali: sen bir karakter, olay ya da özellikten bahsediyorsan bunun kurguda işlenmesi ya da yararlı olması gerekir. O zaman Oyuncak Katili'nin Lexa'nın evine girip çıkıyor olmasının olayı