Akşamüzeri gezintiyi bitirip kilisenin avlusuna döndük, avluda süt içtik. Yaşamın mutluluk ve kederlerinden konuştuğumuz sırada sabretemedim ve bu fırsatı kullanarak, insanların birbirlerinin neşesini bozmaması gerektiği konusunda ateşli bir konuşma yaptım. "Biz insanlar, yaşamın kederleri çok, mutluluklarıysa az der dururuz," dedim "Peki, haklı mıyız? Bana kalırsa, yakınmalarımızın çoğunda haksızız! Tanrı'nın iyiliğine, esirgemesine karşı kalbimizi kapatmasak, onları takdir edip durumumuza şükretsek, başımıza bir bela geldiğinde onu da göğüsleyecek gücü kendimizde bulurduk."
Genç Werther'in Acıları
Goethe
Panama
Sayfa:44