Uzun bir vicdan konferansı.
Bana kalırsa fazla yüklenmiş anlam, hikâyeyi ezmiş. Okurken “devam edeyim mi?” sorusu, “ne anlatıyor?” sorusundan daha baskın hale geliyorsa, orada bir mesele vardır :(
Her şey çok ciddi, çok ağır, çok “büyük anlamlı” olmak zorunda. Oysa hayat böyle kesintisiz bir felsefe kürsüsü değil.
8/10
Beğendi
·2026 28. kitabı
Kabul edelim ya da etmeyelim hepimiz bu hayatı sandığımızdan daha çok seviyoruz. Çoğu zaman hayattan yakınıyoruz fakat yine de yaşamaya, umut etmeye ve yarını beklemeye devam ediyoruz.
"Papalagi" (veya orijinal adıyla Der Papalagi), Alman yazar Erich Scheurmann tarafından 1920 yılında yayımlanmış oldukça sıra dışı ve düşündürücü bir kitap.
Papalagi denince beyazlar ya
Cehennem başkaları.. Cennetler içimizde..Edebiyat
Pavese çok anlamlı bir kadın hikayesi yazmış bize.. Savaş, yokluk, yalnızlık içselliğiyle büyümüş bir kadının hikayesi..
Kendini hayatından kurtarmak için yeni bir hayat kurmuş ve yıllar sonra hayatının başladığı noktaya geri dönüyor.. İçinde bir iğretilik, bir bulantı ve tiksintiyle yaklaşıyor hayatının başladığı kente, çünkü geçmişte bıraktığı her şeyi hatırlatıyor ona bu şehir.. Su gibi akıyor hikaye. Bir kaç arkadaş ediniyor Clelai, onlarla kendi düşünce dünyasını hem yansıtıyor hem sorguluyor..
"İnsan kendinden başkasını çok sevemez. Kendini kurtarmayı beceremeyeni kimse kurtaramaz..."
En vurucu cümlesi kitabın belki de.. En azından benim için öyle oldu.. Kendinden ve haddinden çok kimseyi sevmemeli ve kaderini herhangi bir bireyin eline bırakmamalı.. Elindeki iple salıncak kur, kendini asma.. Çok içselleştirerek okudum eseri.. Okunmalıdır.
Öncelikle Dex yayınevinden bir daha asla kitap almayacağım. Sayfalar incecik. Keşke hakları pegasusta kalsaymış eski seriyi hep pegasus basmıştı. Sırf bu yüzden bu kitabı ilk çıktığı zaman almama rağmen 1 yıl sonra okudum. Çevirisi de çok kötü çünkü bu yüzden akmıyor gibi hissedebilirsiniz. Her seferinde aynı oyunları yazarak yazar nasıl bu kadar değişik farklı şeyler ortaya çıkarabiliyor bilmiyorum ve de hiç zorlama uydurma olmuyor. Ama her kitabı da bayılarak hiç sıkılmadan okudum bugüne kadar. Karakterlerin iç dünyasını açmasını seviyorum. Distopya gibi şeylerde bu eksikliği hissedilen bir şey olabiliyor çünkü. Benim için en anlamlı şey bu yani. Umarım yeni kitaplar da yazar bundan sonra pek yazmaz muhtemelen ama Elli tane daha kitap yazsa ellisini de sabırla bekleyip okurum.
tevafuken, kitapla hayatımın benzer seslerde yüreğime seslenmesi
Kitabın yorumuna geçmeden önce tevafuken bu kitabın ruhuma iyi geliş sürecinden biraz bahsetmek istiyorum. Anlamlı bir anı olarak kalması ve belki okurken kendinde yaşadığı benzer bir şey bulup da