Zora Sarıldık 2 - Sultan Sarıgöz
#okudumbitti #kitapyorumu
Öncelikle eline sağlık yazarım, serinin ikinci kitabını iple çekiyordum. Halide ve Ali ile tekrar kavuşmak bana çok iyi geldi. Kitabı sindire sindire, yavaş yavaş okudum. Onların masum aşkı, senin o güzel yazımın ve hikayenin akıcılığı beni yuvamda hissettirdi.
-İlk kitabı okumadıysanız spoiler içerir-
İlk kitabın sonunda Ali'nin esir düştüğünü biliyorduk. Halide'nin onu beklerken çektiği acı beni mahvetti, üstelik Ali'nin çirkinim korkusuyla Halide'den kendini sakınması da beni çok üzdü. Onlar çok masum, gerçekten güzel seven bir çift.
Ali'nin sakladığı sırla Halide'nin ona tavır almasında Halide'yi haklı buldum, bir süre ben de affedemedim Ali'yi. Ama insan Ali'ye kıyamıyor, hemen affettiriyor kendini.
Yan karakterlerin de güzel işlendiği bu kitapta Özgür sinirimi çok bozdu. Ondan böyle bir şeyi hiç beklemezdim. Halide'nin ona karşı bir tavır almasını çok isterdim, zira ben direkt arkadaşlığımı bitirirdim. Bu konularda anlayışlı davranamıyorum malesef.
Alphan, Fırat, Suna ve Selim... Aralarındaki diyaloglar harikaydı. Zaman zaman ağladığım zaman zaman güldüğüm bir kitap oldu.
Ancak bir kısımda kendimi çok olaysız kalmış hissettim. Olaylar hızlı ilerliyor ancak dolu dolu birkaç olay daha okumak isterdim. Yani bir sorun olmalıydı kitapta, biz de o sorunu çözmeliydik. Son bölümlerde ortaya çıkan Yıldırım sorununun daha erkene alınması gerekiyordu bence.
Kitabın sonu... Yine merakta kaldık. Ali'yi zor bir süreç bekleyecek gibi duruyor. O kısımları nefesimi tutarak okudum.
Umarım 3. Kitap hemen gelir. Okurun bol olsun yazarım!
Suç ve sessizlik
Bu kitabı okudum ve içim baya karıştı. En çok Güldiyar’a olanlardan değil, insanların susmasına kızdım ben. Bir şey yapabilecekken yapmamaları… sadece izlemeleri… daha da ağır geldi bana.Kalabalık var ama vicdan yok gibi. Herkes bakıyor, herkes biliyor ama kimse ses çıkarmıyor. İşte orada sinirlendim en çok. Hatta Nasıl ya dedim kendi kendime sürekli.
Bir de para verip izlemeleri… onu hiç içime sindiremedim. Acıyı böyle seyirlik bir şeye çevirmeleri garip rahatsız edici.
Kitap bana şunu düşündürdü sürekli, Ben olsam ne yapardım? Susar mıydım, yoksa gerçekten bir şey söyler miydim? Cevabı net değil aslında, o yüzden daha da etkiledi beni.
Sonunda ise içimde daha da ağır bir şey kaldı. Bir rahatlama yok, oh oldu bitti hissi yok. Tam tersi. Her şey bitmiş gibi değil de yarım kalmış gibi. Sessizlik daha da büyümüş gibi. Ve ben en çok o sessizlikte kaldım. Kitabın adıni ben olsaydım Acıya seyir yada çaresizlikten beslenen toplum koyardım. Burda bu incelemeyi yazarken bile sinirleniyorum.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Karamsar güzel
Çok değişik bir kitaptı. Ölüm sonrası hayata ve çalışmalara dair çoğunlukla bilimsel biraz da ütopik bir anlatımla her an merak ettiren bir kitap. Beni heyecanlandırdı ama karamsar bir boğuculuğa da sardı zaman zaman. Ama devamı hakkında da merak uyandırdı. İkinci kitabı çıksa serinin alıp okurum yine. Bu güzel yaz günlerine girerken ölümü okumak ve hatta bazen kitapla ilgili şeyleri rüyalarımda görmek kitabın etkileyiciliğini ortaya koyuyor. Diğer yandan alanımdan ötürü ben tamamladım ama bazı kısımları biyoloji ders kitabı niteliğinde. Alanla ilgili olmayanı yorabilir. Okudum, bitirdim, beğendim ama beni biraz ölüm karamsarlığına itti de diyebilirim. Tavsiye ederim ama bundan sonra kesinlikle biraz daha eğlenceli ve yaşam dolu kitap okumanız gerekebilir. Serkan Hoca’nın kalemine sağlık…
İlk hikayenin ilk sayfaları hatta ilk cümleleriyle beraber kitabın tarzı ve şekli kafamda oturdu. Bu ilk hikayeleri sevmiş, onlarla kendimce bir bağ kurmuş olsam da sonraki hikayelerin neredeyse hiçbiri bana geçmedi. Bu tamamen kişisel bir kavram ama herhangi bir bağ, bir yakınlık hissedemedim ve sevemedim. Kimi hikaye güzeldi kimisi çok ucu açık veya bana göre anlamsız bitti.
Kısaca kötü bir kelime oyunu yapmam gerekirse Memnun Kalmadım.
Bu arada her ne kadar sokak jargonu bu olsa da kitabın içinde fazlasıyla argo ve küfür bulunuyor, bundan rahatsız olurum diye düşünen olursa önden bilgisi olsun.
#yorum
Bazen bir cinayeti çözdüğünü sanarken aslında karanlıkları çözerken bulursun kendini.
Mutlu hafta sonları olsun. Çok severek ve acaba ne olacak diye sayfaları hızla çevirdiğim bir kitabın yorumuyla sizlerleyim
Kitabımız, iki yaşında bir çocuğun kaybolması ve bulunan tüm delillerin anneyi hedef haline getirdiği bir gerçekle başlıyor.
Bu davanın çözümü için özellikle tutulan dedektif Charlie Parker kimin suçlu olduğunu bulmaya çalışırken, sadece bir davayla değil de görünmeyenlerin ağırlığı ve sırların varlığıyla karşılaşarak, olayın görünenden çok daha başka olduğunu, ve buna bağlı olarak da herkesin suçlu olabileceğini üstelik sessiz kalan herkesin aslında birçok şeyi bildiğini fark ediyor.
İşte bu noktadan sonra olay bir kayıp vakasından çok, psikolojik gerilim, gizem ve korku unsurlarının da dahil olduğu haline bürünüyor.
Geçmiş ile bugün arasındaki bağlantılar çözüldükçe susulan durumlar açığa çıkarak kitap boyunca devam eden o karanlık ve kasvetli atmosferi daha da güçlendiriyor. Aynı zamanda dedektif kendi iç çatışmalarıyla beraber davayı çözerken bazı noktalarda doğaüstü ögelerden de yararlanarak, olayın daha başka bir boyuta taşınmasını ve tam olarak parçaların yerine oturarak hikayenin bütünlüğünü korumasını sağlıyor. Olaylar çok iyi ve olması gereken şekilde ilerliyor zaman zaman bir ufak yavaşlama hissi geliyor ama bu da davanın çözülmesi ve bunun yansıtılması açısından da çok iyi kurgulanmış. Üstelik aralara iliştirilmiş doğaüstü olaylar ve ifadeler kitabın derinliğini zirveye taşımış. Ayrı bir pencereden bakıp farklı bakış açısı kazanmamızı sağlamış.
Kitap boyunca her sayfada ister istemez kendimize sorular soruyoruz. Olayların gelişimi önyargıların kırılıp -ya böyleyse, ya başka bir şey olduysa- sorgulama yapma düşüncesini de okuyucuya empoze
BOTERO AİLESİ'NİN AŞK ECZANESİ
Çerezlik bir kitap okuyup kafamı dağıtmak için başladığım bir kitaptı ama gerek kitabı çok uzun sürede okumam gerek de kitabın beni aşırı içine çekmemesi sonucu bitse de kurtulsam modunda bitirdiğim bir kitap oldu. Eczacı olduğum için kitabın adı hoşuma gitmişti. Kitabı bitirdiğimde eczacı olarak bu kitabı okumamın hiçbir fark yaratmadığına emin oldum. Kitap üç kişilik bir ailenin Aşk Eczanesi adı altında bir eczane açması ve aşk iksiri dedikleri bir ilacı satması etrafında dönüyor. Anne Bayan Han, baba Bay Han ve kızları Hyosun eczaneyi beraber işletiyorlar. Bence kitap içinde etik problemler de barındırıyor. Bay Han, Bayan Han'ı etkilemek için henüz deney aşamasında olan bir ilacı her gün ona vererek kadını kendine aşık ediyor, yetmiyor hamile bırakıyor ama buradaki en büyük problem bu değil. Bu olaylar olurken Bayan Han lise öğrencisi genç bir kızken Bay Han lisede biyoloji öğretmenliği yapan yaşlı bir adam. İğrenç bir şey. Şu olayı okurken sinirlenip kitabı bırakmak bile istedim. Sonra aileye danışmaya gelenlerden Aechun ve Wonkshin ikilisi de ilginçler. Aechun yaşça büyük bir kadın ve Wonkshin gay bir erkek. Bir gece sarhoş olamaları sonucu Aechun hamile kalıyor ve Wonkshin çocouğun sorumluluğunu almak üzere Aechun'la evleniyor. Çocukları Hana yaşına çok olgun bir çocouk ama anne ve babasının ilişkisinin gerçek yüzünü bildiği için psikolojik olarak çok yıpranıyor ve rehabilitasyonda tedavi görüyor. Tüm bunlar olurken Aechun'un hem stajyeri hem de arkadaşı olan Seri Wonkshin'e aşık ve herkes bunu biliyor. Ufak tefek sinirlenmeler harici bunu normal görüyorlar. Devamında Hyosun'un erkek arkadaşı Bayan Han'a yani annesine aşık. Bayan Han Bay Han'ı defalarca aldatmış ve Bay Han bunun sonucunda ondan boşanmak yerine ona şiddet uygulamayı tercih etmiş. Kitabın kapağı bu