Bu söylenir miAlıntı
"Eşinin sana sunduğu saygı mı?”
Feyre hareketsiz kaldı.
Amren, “Tek kelime daha etme Nesta Archeron,” diye uyardı.
Feyre sordu, “Ne demek istiyorsun?”
Ama Nesta umursamadı. Kükreyip dururken düşünemiyordu.
“İçlerinden biri size, saygıdeğer Yüce Leydi’ye rahminizdeki bebeğin sizi öldüreceğini söyledi mi?”
Amren havladı, “Kapa çeneni!”
Ama emri yeterli bir onaydı. Yüz yüze gelen Feyre, “Ne demek istiyorsun?” diye tekrar fısıldadı.
“Kanatlar. Çocuğun Illyrialı kanatları doğum sırasında Peri bedenine saplanacak ve ikinizi de öldürecek.”
Feyre nefes aldı, “Madja doğumun riskli olacağını söyledi. Ama Kemik Oymacısı... Bana gösterdiği oğulda kanat yoktu.” Sesi kesildi. “Bana sadece görmek istediğimi mi gösterdi?”
Nesta, “Bilmiyorum,” dedi. “Değerli, mükemmel Rhysand’ının haftalardır neden huysuz bir piç olduğunu sorgulamadın mı? Öleceğini bildiği için. Biliyordu ama yine de sana söylemedi.”
Feyre titremeye başladı. “Eğer ölürsem...” Bakışları dövmeli kollarından birine sürüklendi. Amren’e “Hepiniz bunu biliyor muydunuz?” diye sorarken başını kaldırdı, gözleri yaşlarla parlıyordu.
Amren, Nesta’ya doğru solgun bir bakış attı ama “Seni telaşlandırmak istemedik. Korku herhangi bir fiziksel tehdit kadar ölümcül olabilirdi,” dedi.
“Rhys biliyor muydu?” Gözyaşları Feyre’nin yanaklarından döküldü, boyayı oraya yaydı. “Hayatlarımıza yönelik tehdit hakkında?” Karnını saran dövmeli eline baktı.
Ve Nesta hayatında bir kez bile Feyre’nin içinde büyüyen çocuğu sevdiği kadar sevilmediğini biliyordu.
Bu Nesta’daki bir şeyi kırdı. Öfkeyi kırdı. Kükreyen gözyaşları düşmeye başladı.
Çok ileri gitmişti. O... tanrılar.
Doğru kitap, doğru kişinin eline tam da doğru zamanda geçtiğinde bir hayatı sonsuza dek değiştirebilir.
#DoğanKitap #YokluğundaÇokKitapOkudum #LibbyPage
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bütün kadın hastalarına böyle kaba mı davranıyorsun?" Sesim zindanımın boş odasında yankılanıyordu. "Omzundaki yarayı tedavi etmek için LANET MEMELERİNİ ortaya çıkarmana gerek yoktu!" diye bağırdım yüzüne.
İnledi ve altına işedi. "L-l-l-lütfen, Kronos'un şerefi üzerine yemin ederim, bunu bir daha yapmayacağım," dedi.
Korkudan titrerken Hermes Hanedanı'nın balığı beyaz ceketinin cebinde parlıyordu.
"Bana zarar verme," diye yalvardı. "O sadece bir Olimpos melezi. Önemli yok, haberi bile yok. Önemli bir şey değildi. Sadece memelerini görmek istemiştim. Sadece bir anlığına. Çok az Spartalı kadın var," diye geveledi.
Safra tadı alıyordum.
Onu durdurmak için orada olmasaydık neler yapabileceğini düşündüm. Helen'e de neler yapabileceğini.
Genellikle tüm hanedanlarla yakın çalışan, son derece saygın bir doktordu.
"Kronos aşkına, lütfen," diye yalvardı, gözyaşları yüzünden akıyordu. "Önemli bir şey değildi. Onun bir önemi yok."
"Kronos seni kurtarmayacak," dedim karanlık bir sesle. "Senin gibi pis, şerefsiz sapıkları umursamaz."
Güçlerimi harekete geçirdiğimde göğsümde bir acı hissettim.
Daha çok mücadele etmeye, çığlık atmaya başladı. Biri bana yardım etsin! Lütfen!
Çenesini kabaca kavradım ve başını geriye doğru çekerek gözlerinin içine baktım. "Sana bir sır vereceğim," dedim, sesim düz ve soğuktu. "Alexis Hert hayal edebileceğinden çok daha önemli ve benim korumam altında. Bunun ne anlama geldiğini biliyor musun? Benim olan birine zarar verdin."
Hayatımın baraj sorusu: Kemik kırığı mı daha çok acı verir, onur kırığı mı? Cevap: Kaçıncı kez kırıldığına bağlı. Kemik kırığı ile duyulan acı birbiriyle doğru orantılıdır. Kırığın şiddeti arttıkça acının şiddeti de artar. Onur kırığı ile duyulan acı ise ters orantılıdır. Darbe sayısı arttıkça hissedilen acı azalır, hassasiyet tabakası kalınlaşır. Onur dumur olur.
MIRANDA
Beni seviyor musunuz?
FERDINAND
Ey gökler, ey yeryüzü tanık olun bu sese,
Doğru söylüyorsam taç giydirin andıma
Ve bunun sonucuna!
Ama eğer içten değilse yeminim, Felakete dönsün yaşayacağım her mutluluk!
Dünyada her şeyden çok sizi seviyorum,
Seviyor, sayıyor ve değer veriyorum.
"Belki de ara sıra biraz rahatlamalıdır. Çok tatlı bir çocuğu var ve gülümsediğinde kendisi de tatlı oluyor." Corona'sını bana doğru kaldırdı, kalanını bir dikişte içip asansörden çıktı. “Beni bıraktığın için teşekkürler, Babacık. Bu çok... ilginçti."
