BİR "BEN" BENDEN İÇERİ... KİM O?
(...) Bir kişiyiz ama aynı zamanda iki kişiyiz. Hayatımız boyunca en çok kendimizle konuşuyoruz. Kendimiz dediğimiz kişi biz isek, neden meramımızı iç sözlere dökmemiz gerekiyor. Düşüncelerimiz ve duygularımız neden zaman zaman bize sadece onlara muhatap oluyormuşuz gibi geliyor? Sık sık ya da durduk yerde, sebepli ya da sebepsizce içimizde peydahlanan şeylerden nasıl oluyor da içimizden daha sonra haberimiz oluyor? Neden böyle geliyor bize? Bizimle konuşan kim? Düşüncelerimizi çekip çeviren, duygularımızı eksilten ya da taşıran kim? Deli miyiz biz, sessiz ve sözsüz bir lisanla kiminle konuşup duruyoruz sürekli? Ve nasıl oluyor da bize cevap veriyor o iç ses? Kimin sesi o? Bizim mi? İyi ama bizimle konuşuyor! Kendi kendimize mi konuşuyoruz yâni? Öyleyse eğer kendimizin konuştuğu diğer "kendi" de kim? Muhasebemizi yapan kim? Kendimize küstüğümüzde küsen kim, dargın olduğumuz kim? Kendimizi birilerine ya da kendimize karşı savunmaya geçtiğimizde bize argüman yetiştiren kim? Tatlı olduğunu umduğumuz yalanlara tevessül ettiğimizde bize inanmayan, içimizden bize parmak sallayan kim? Görmezden geleceğiniz ayrıntıları yakalayan, getirip içinizin gergefine nakşeden kim? Biz daralttıkça sınırları zorlayıp hayatımızı genişleten kim? Bazen kendi kendimize gülümsediğimizde bize o espriyi yapan kim? Bizi hiç kimse bize yetecek kadar sevmediğinde halimize acıyan kim? İçimizden elini uzatıp usulca başımızı okşayan kim? Kimse sormadığında sessizce halimizi hatırımızı soran kim? Kiminle beraber yaşıyoruz biz, başkalarıyla mı en çok, yoksa kendimizle mi? Aynaya bakan kim? Aynadan bize bakan kim?.. -Gökhan Özcan, "İçimizden Bize Bakan Kim?", yenisafak.com, 17 Temmuz 2023-
gökhanözcanyazıları
Yks Öncesi Güzel Duaların Enerjisine Sığınarak:)
Çalıştık, çabaladık; şimdi sadece inanmak lazım. Çok sevdiğim birinin de dediği gibi: "Kelimelerin gücü vardır."O yüzden olumsuz senaryoları bir kenara bırakıp güzel kelimelere sığınıyorum. İçimde ayların emeğine duyulan tatlı bir saygı ve büyük bir inanç var. Yolu buralardan geçen tüm kitap dostlarının o güzel dualarına ve enerjilerine talibim, emeklerimiz çiçek açsın.🪻
Reklam
Bir haftadır beni görmediği için yerinde durmuyormuş bu yüzden hem evden biraz uzaklaşmak hem de yorgunluğumuzu atmak için birlikte kitapçıya gitmeye karar verdik. Tatlı yoldaşımla İnce Memed serisini almaya gidiyoruz, uzun zamandır merak ettiğim bir seriydi, ne kadar çok spoiler yesem dahi hâlâ okumak için sabırsızlanıyorum :')
Bazı daimi kullanıcılar var burada ne ileti atarsam atayım beğeniyorlar çok tatlı
...ruh sağlığıma zeval geldi, bir huzur gelmedi zile basıp.. astılar şeyhleri, müridleri, şapka giymeyenleri, baktemurları, denizleri, okyanusları, gezmişleri.. insan insana acıydı, katildi; insan insana ilaçtı, tatlı diliydi.. ne çok döndü dünya, ne çok dönüyor atlı karıncalar, insanlar.. kim bilir ne çok şair öldü, ne çok şiir şairsiz kaldı.. oysa ne güzel atmıştı ilk kurşunu hedefe Hasan Tahsin.. çok mu kirlendi yeryüzü, temizlemek için mi seller, depremler, felaketler.. ah be Mescidi Aksa sende çok ağlamaktasın, silaha kafa tutanlara hangi ahmak dedi ilk gerici.. sarsan biraz geriye filmi, Nuh'un gemisindeyiz, sen ben yok; biz varız.. ar damarı çatlamış bak Batı'nın, yüzü gözü kan içinde kalmış Doğu'dan doğan güneşin.. ulaklara tez haber verin, huzur aranıyor desinler şehir şehir.
Şiir
Günün hangi saatinden başlasam bilemiyorum bugün. Aslında epey yorucu koşturmacalı bir gündü. Hüznü bir köşeye bırakmayı seçiyorum bugün. Kalbim huzurla dolu bugün. Onca yoğunluğun arasında bi anda kapıdan içeri girince dünyanın tüm yükünü aldı omuzlarımdan. Sorarım şimdi sana; Bir insan nasıl oluyor da bi insanla bu denli saatler içinde bambaşka duyguları hisseder ki? Dakikalar öncesinde pes etmeye hazırlanırken gelişiyle nasıl oluyorda yaşamak için her seferinde başka bir sebep bulup orda onunla o anda kapabilmek için daha çok nefes almaya çalışır? Benim kalbim sende atıyor. Benim ruhum seninle hayat buluyor bugün bir kez daha anladım. Neşem seninle, Gülüşüm seninle, Hayattan keyif alışlarım seninle, Ruhumun hissettiği yaş tam da o çiçekler açtığım yaşlara bürünüyor. Bak ne diycem hadi normalde bu çaylak aşıklar var ya hani şu karnımızın içinde kelebeklerin uçuştuğunu söyleyenler. İşte senle o çaylak aşıklar gibiyim. Öyle gelip geçiyor gibi değil. Olduğunu hissettiğim an, Seni yaşamaya başladığım an karnımda kelebekler uçuşuyor ve şımarık bir kadına dönüşüyorum. Kızma. Ben sen varken ne yaşarsak yaşayalım o an dünyalar da yıkılsa mutsuzluk nedir unutuyorum. Aklımda ne kırgınlıklarım kalıyor ne kavgalarımız ne de sorunlarımı hatırlıyorum. Şöyle karşılıklı güldüğümüz anlar var ya hani işte o anlarda seni cebime koyasım geliyor be adam. Bitmesin istiyorum, Hiç bitmesin hiç sensiz kalmayayım istiyorum. Sen bana kendimi sevdirdin. Ve ben seni severken kendimi sevmeyi öğrendim. Çirkin olmaz insan sen tarafından sevilirken. Unutmaz kalbindeki merhameti. Yedi cihan bir araya gelse ruhuna kötülük değdirmez.
Reklam
Reklam