Yazarın otobiyografik bir eseri Bozkırkurdu. Yazarı tanımak ve anlamak için de güzel bir fırsat. Gelelim kitaba ; Harrry isimli karakteri kendisi ve çevresindeki herkes Bozkırkurdu olarak nitelendiriyor eserde. Nedir bu ismin anlamı derseniz ; özgürlük, vahşilik, ele avuca sığmazlık, yalnızlık olarak nitelendiriyor yazar. İşsiz, aylak dolaşan, iyi giyimli, aile yaşantısı olmayan , 50li yaşlarda Harry. Hiç olumlu özelliği yok mu derseniz, elbette var , kitap okumayı ve resim yapmayı seviyor. Hayatında hep mutsuzluğu tattığı için, mutlu olmayı ve yaşamayı bilemiyor ve birde tek düşüncesi var o da ölüm. Işte bu noktada tanıştığı bir kadınla hayatında bazı değişimler yaşanıyor.. Sorgulatici ve düşündürücü bir eser, altını çize çize ilerledim.
Ayın son kitabını da okumuş oldum. Genç Bir Doktorun Anıları uzun zamandır okumak istediğim ama nedense sürekli ertelemiştim. Zamanı vardı okumak için.
Konusu; 24 yaşında tıp fakültesinden yeni mezun olmuş genç bir doktorun ücra bir yerde tamamen deneyimsiz bir şekilde görev yapmasını konu ediniyor. Karşılaştığı farklı vakalarla üstesinden de geliyor bir şekilde. Okuduğu ve bulunduğu şehre nazaran görev yaptığı yerde bazı sıkıntılar çekiyor özellikle bu konuda ilerdeki 'beni' görmedim değil. Biliyorsunuz öğretmenim ve atandığımda hatta alışık olmadigim başka bir yere, kültüre gittiğim zaman kim bilir ben neler yaşayacağım dedim. Empati yaparak ilerledim ve bayılarak okudum.
1950li yıllarda Yaşar Kemal'in gazetecilik yaptığı sırada Anadolu'yu gezerek röportaj röportajlardan oluşturduğu bir seri #budiyarbaştanbaşa.
Yazarı okumak ayrı zevk ayrı haz. Doyamıyorsunuz anlatımına, ben hiçbir zaman doyamayacağım bu kesin.
Diyarbakır ilinden başlayarak Van, Ağrı, Çukurova, Erzurum, Bitlis, Kırşehir, İstanbul( arada unuttuğum il olabilir) o dönemdeki Anadolu insanının yaşadığı zorlukları aynı zamanda insanliklarini ve harika coğrafya betimlemesini soluksuz okuyorsunuz. En son Sait Faik Abasıyanık ile bir röportajı var ki cook beğendim.
Mutlaka okunmalı bu seri
Çok sürükleyiciydi öncelikle okuyanlar bilirler Başkomiser Nevzat'ın yer almadigi ve doğrudan cinayete yer verilmeyen bir kitaptı.
Konusu; çocuklukları ve gençlikleri Beyoğlunda geçmiş üç arkadaş Selim, Kenan ve Nihat. Üç arkadaşın karakteri ve yaşayış biçimleri birbirinden farklı. Okuyucuya olayları anlatan Selim ama aslında geçirdiği kazadan sonra hayatını tekrar sorgulama fırsatı bulan ve açtığı resim sergileriyle bir üne kavuşamayan bu nedenle 'ölümsüzlüğü' yakalamak için etrafındaki herkesi bu işe sürükleyen Kenan'ın hikayesi üzerine kurulu . Amaa öyle bir son yapmış ki yazar her şey tepetaklak oldu kitapta. Şaşırtıcı bir son var ve ben çok beğendim.
Ayfer Tunç'tan okuduğum ikinci eser oldu ve ben yine mest oldum.
1970li yıllarda ülkemizde öylesine güzel bir yolculuğa çıktım ki lütfen okuyun bu kitabı.
Özellikle şu dönemde, eski yaşantımızı özlediğimiz ve hayırlısı ile geride bırakmayı umut ettiğimiz bu günlerde bu eser ilaç gibi geldi bana.
Neler mı var bu güzelim eserde; çocukların sokaklarda özgürce oyunlar oynadığı, okula gidilen zamanlardaki siyah önlüklerden defterlere, radyo ve televizyonlardan kıyafetlere, aile fotoğraflarından arkadaşlıklara, evlilikten misafirliklere, bayramlardan piniklere kadar nostalji dolu bir yolculuk.
Kesinlikle okunması gerekiyor.
