“… İnsanlığımızı, ahlakımızı, dünyayı çok uzun zaman önce yok ettik… Hissediyorum. Şimdi sıra anılarımızda ve hayallerimizde. Kafa tasımızı süsleyen bütün bildiklerimizde. Her geçen saniye eksiliyorlar. Çok geç olmadan yazmalısın!”
“İnsanın kedinden kurtulabilmesi, kendinden kaçabilmesi için mutlaka bir başkasının yardımı gerekiyormuş, bunu o zaman öğrendim. Seni çekip alacak biri lazım. Yoksa kendi içinde boğuluyorsun. Ne uğursuz bir deniz insanın kendi ruhu. Bütün kederlerin kaynağı.”
-Bana bu felaketleri veren Rabbinize mi teslim edeceğim kendimi, ona mı güveneceğim, ben ne yaptım ona, ne zararımı gördü, hangi büyük günahımın cezasını verdi, biz kime zarar verdik ki o bize bu cezayı verdi ?