Bazı ayrılmalar cumhuriyete zararlı, bazıları da yararlıdır. Mezhepleri, partileri kışkırtanlar zararlı, hiçbirine el atmayanlar yararlıdır. Bir devletin kurucusu(yöneten) düşmanlıkları önleyemezse, hiç değilse onların birer mezhep haline gelmelerini önlemelidir.
Yeterince aydınlanmış olan halk karar almaya, oylamaya başladığı zaman, yurttaşlar arasında hiçbir birleşme olmazsa, küçük ayrılıkların büyük sayısından her zaman genel istem doğar ve oylama her zaman yerinde bir oylama olur. Ama genel birleşme zararına dolap ve düzenlerle birtakım *küçük birleşmeler* olursa, bunlardan her birinin istemi, üyelerine oranla genel, devlete oranla özel olur: O zaman artık insan sayısı kadar değil, birleşme sayısı kadar oy sahibi var denebilir. Ayrılıklar daha azalır ve daha az genel bir sonuç verir. Bir de şu var: Bu birleşmelerden biri bütün öbürlerine üstün gelecek kadar büyük olursa, artık ortada küçük ayrılıkların toplamı yok, bir tek ayrılık var demektir. O zaman *genel istem* diye bir şey yoktur artık, üstün gelen görüş de sadece özel bir görüştür.
Genel istemin kendini iyice dile getirebilmesi için, devlet gücünde ayrı ayrı birleşmeler olmamalı ve her yurttaş kendi görüşüne göre kanısını söylemelidir. Parça parça birleşmeler varsa, yapılacak şey (.....) bunların sayılarını artırmak ve eşitsizliklerin önünü almaktadır. Bu önlemler her zaman aydınlanma ve halkı. *aldanmaması* için gerekli olan biricik iyi önlemlerdir.