Ey Yaradan! Benim topraktan gelme cismime, üflenen bir kandil gibi her an sönmeye namzet zihnime bu sonsuz açılışı, ebediyete doğru çağlayışı, bu dinmek bilmeyen yanıp yıkılışı niçin verdin Tanrım?
P: Bir iki kez konuşmak istedim;
Onun sarayını aydınlatan güneşin
Yüzünü bizim kulübemizden de esirgemediğini,
Herkese aynı gözle baktığını söyleyecektim.
Sayfa 95 - Türkiye Cumhuriyeti İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
"Ya yağmur kendine hakim olmazsa" diye düşündüm. Baygın, kâbus içinde.
Oysa, yağmura izafe edilen böyle bir cinnet dünyamızın devamlı manzarası olsaydı, canavarca derhal onu da kullanmaya başlardık.