sena
@corneliabooks
İ had a marvellous time ruining everything
O Nazlı AladağEdebiyat
Puan vermedi
"Konuşacak çok fazla şey var değil mi?"
Bazı zamanlar hangi sokağın kendi evine çıkacağını hatırlayamadığın o arafı resmeden bir tabloda ki renkler kadar karışırsın.
Kaybolmuşsun, korkuyorsun ve deniyorsun, öyle çok deniyorsun ki, karanlığının içinde o kibriti hızlı hızlı yakmaya çalışıyorsun ve fısıldıyorsun;
"Lütfen bir şeyler yap. İçimde ki öfkeyi soğutacak bir şeyler yap."
O Nazlı Aladağ. İngiliz Dili Ve Edebiyatı okuyor. Sıkı bir atkuyruğu ve bölüm birincisi olmayı sever.
O Nazlı Aladağ. Duymak istemiyorsa kulaklıklarını takar. Duyguları pek takmaz. Boş vakitleri hiç sevmez çünkü boş vakitler düşünmek demektir, hatırlamak demektir.
O Nazlı Aladağ. Hatırlamaktan çok korkuyor. Ve öyle yorgun ki. Öyle kaybolmuş ki. Ve şimdi ne yapacağını bilmiyor.
"Bir insanın bilinmezlikten daha büyük bir düşmanı olabilir miydi?"
O Nazlı Aladağ. Denemekten hiçbir zaman vazgeçmedi.
"Nefes almaya çalışırken zorlandım. Çok zorlandım tüm her şeyi yaparken ama devam ettim. Daima devam ettim. Bazen elimde kanlar varken bile bunu yapmaktan aslında hiç vazgeçmedim."
Bu kitabı herkesin okumasını istemedim başta. Çünkü anlamadıklarını gördüm. Anlamak istemediklerini... İlk okuduğumun üzerinden tam iki yıl geçti; dokuzuncu sınıftım, şimdi on iki. Büyüdüm. Ve şimdi bu kitaba yeniden ihtiyacım var. Ama bu sefer kendime saklamak istemiyorum. Çünkü hepimizin ihtiyacı var, görüyorum biliyorum.
"...bu çağın bana bir yaşam borcu var."
Hepimizin sahteliklere uyum sağladığı bu çağda yara bandı olsun bu kitap. Nazlı'nın dediği gibi "Yara bantlarını bende severim, yarayı hatırlattığı için."
Yaralarımızı hatırlatsın, bizi biz yapan yaralarımızı...
Okuyun, okuyun ama Nazlı'yı anlayın. Hepimiz birer Nazlı oluyoruz bazen ve bu sorun değil, sadece yargılamayın onu, kendinizi.
"Şimdi kendinize
Reklam
Herkese selam
Bu akşam da Orwell'ın meşhur kitaplarından biri olan "Hayvan çiftliği" ni inceleyelim.
Aslında kitap insanların zorbalığından kurtulduklarında kendilerini daha iyi bir geleceğin beklediğini düşünen hayvanları anlatıyor.
Belki de haklılar.
İnsan üretmeden tüketen ve emeklerinin karşılığında yinede bazen( yada çoğunlukla ) hayvanlara eziyet eden bir varlık.
Ama konu tam olarak bu değil tabi;
İnsanların olmadığı ve domuzların yönettiği bir çiftlik kuran hayvanların, haklı haksız herşeye boyun eğmeleri.
En başta gerçekten bütün hayvanların çabası ve cesaretiyle çok büyük işler başarmış çiftlik, yöneticilerinin kurbanı oldu. En büyük düşmanları olan insanlarla konuşmanın dahi yasak olmasına rağmen yöneticileri domuzlar onları herşeyin harika olduğuna inandırıp önce ki hayatlarınından daha sefil bir hale düşmelerine sebep oldu. İşte hataları da bu zaten. Kimse sesini çıkarmadı. Bir sürü hayvanı kendi istekleriyle öldüren domuzlara karşı asla seslerini çıkarmadılar. Çünkü domuzlar ne derse o doğruydu. Onlar hepsinden üstün ve zekiydi sonuçta. En sonunda da diğer hayvanların açlıkla verdiği mücadele ve domuzların hepsinden üstün yaşamları ile son buldu.
Neden hep susuyorlardı? Yanlışı olduğunu bile bile neden kendilerine bu acıyı yaşatıyorlardı ki?
Çünkü zorbalık o kadar ilerlemişti ki ve herkesin düşüncelerine öyle bir girilmişti ki doğru yolu göremiyorlardı. Herşeyin harika olduğuna kendilerini inandıran yöneticilerine her zaman boyun eğdiler. Hepsinin sonunu işte bu getirdi. Susarak birer köleye dönüştüler.
Ben kitaba gerçekten bayıldım, hayvanlar üzerinden verdiği mesaj güzel ve yerindeydi. Ayrıca biraz araştırdığım da yazarın Stalin'i ve komünimi eleştirdiğini öğrendim. Bence çok şey katan, çok şey öğreten bir kitap.
Kitap fabl tarzında yazıldığı için
Herkese selammm
Bugün şiirin ustalarından, kalpte bıraktığı hüzün dizelerinin sahibi Nazım Hikmet' in HENÜZ VAKTİ VARKEN GÜLÜM şiir kitabını inceleyelim.
Belki değeri ölümünden sonra anlaşıldı ama bıraktığı eserleriyle hüzün, aşkın, hasretin, savaşın, ümidin şairi oldu. Şiirin öyle bir gücü vardır ki bazen uzun cümlelerle değil de bir kaç dize kalbimizdekileri anlatır. Yükümüzü hafifletir. Çünkü her duygu öyle uzun cümlelerle anlatılmaz. Kalbin sesi olur şiir. Halkın sesi olur şiir.
" Koşuyor altı yaşında bir oğlan,
uçurtması geçiyor ağaçlardan,
sizde böyle koşmuştunuz bir zaman.
Çocuklara kıymayın efendiler."
Keyifli okumalar
İlk defa bir Sabahattin Ali okudum ve aşık oldum resmen. Öncelikle kitap aşırı akıcı, elinizden bırakmak istemiyorsunuz. Ve ben Maria Puder' e aşık oldum. Ama kadın hayran olunacak cinsten. Kendi dünyasında harikalar yaratan ama gerçek dünya ve doğrularından bıkmış ki haklı.
Kitap önce yazarın çalışmaya başladığı yerde kendisiyle aynı odada çalışan Raif efendiyi tanımasıyla başlıyor. En başta Raif efendiyi pek anlayamasam da hastalığı sırasında bu pek sevdiği çalışma arkadaşına anılarını yazdığı defteri vermesiyle onun nasıl biri olduğunu keşfediyoruz. Küçüklüğünden beri kitap aşığı olan Raif babasının isteğiyle ve en çokta kitaplarda okuduğu Avrupa'yı görme isteğiyle Almanya'ya gidiyor. Ama Almanya pekte beklidiği gibi çıkmıyor. Gezip görülecek yerleri kalmayınca orasıda sıradanlaşıyor Raif için. Ama resme yeteneği var Raif'in zamanında eğitimini bile almış. Bu vesileyle karşılaşıyor zaten kürk mantolu Madonna ile; Bir gün gittiği yeni ressamlar sergisinde onun resmini görünce yerine mıhlanıyor. Kürk mantosu siyah kısa saçları ve siyah gözleriyle Raif için unutulmaz birine dönüşüyor. Tabii ki karşılaşmaları ve Maria' nın güzel sözleri de var devamın da ama orasını da siz okuyun artık
" Bilhassa tahammül edemediğim bir şey, kadının erkek karşısında her zaman pasif kalmaya mecbur oluşu... Neden? Niçin daima biz kaçacağız ve siz kovalayacak sınız?... Niçin daima biz teslim olacağız ve siz teslim alacaksınız? Niçin siz yalvarışlarınızdan bile bir tahakküm, bizim reddedişlerimizde bile bir acz bulunacak?"
Herkese selammm
Bugün Anne'in ikinci kitabı Avonlea'ye bakıyoruz. Ya o kadar eğleniyorum ki Anne'i okurken hem de bu kitapta biraz daha büyümüş ve hal hareketleriyle bambaşka bir Anne olmuştu sanki. Ama yinede içinde ki o küçük Anne'i görebiliyorsuzun. Herkesin içinde büyütmek istemediği bir Anne vardır. Olaylara gösterdiği olgunluk bazen beni bile şaşırttı. Aslında Anne hep doğru olanı ayırt etmesini bilen bir kızdı ama onun büyüyüşüne tanıklık etmek çok güzel.
Şimdi 2. Kitabın yorumuna geçelim:
Anne en son Marilla için üniversiteye gitmeyi istememişti ve bu yüzden Avonlea'nin okulunda öğretmenlik yapmaya başlar. Aslında 2. Kitap Anne'in öğretmenlik hayatıyla ilgili. Öğrencileriyle yaşadığı iyi kötü anılar ve evlerine yerleşen küçük misafirleriyle dopdolu bir hikayeydi yine. Edindiği yeni dostlar ve verdiği mesajlarla kesinlikle bu sıcacık hikayeye ortak olmanız gerek. Anne'in hayal gücü ve bu kitapta Paul'un hayal gücüne ne de haran olduk. Ayrıca Gilbert'ün tuhaf davraşınları Anne'i meraklandırıyor ve hayatına böylece dahil olması bence çok tatlı . Ayrıca sanırım diğer kitapta üniversiteye gidiyor. Aşırı güzel
Ben yine bayılarak okudum ve sizde kesinlike okuyun. Anne'den öğreneceğimiz çok şey var.
Alıntıyıda bırakıyorum ve iyi akşamlar
" Küçük bir kız olma alışkanlığından hemen kurulmak mümkün olmuyor."
Keyifli okumalar
10/10
Reklam