Cihan Özay
@corollaryscholium
İnsan türü ancak kendini mahvedene hayran olur.
24 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Spinoza'nın Ethica'sından sonra en uzun sürede okuduğum kitaptır. Cioran, kitabı yazdığında duyduğu ilk eleştiri "siz farkında değilsiniz ama bu kitap gençlerin de eline geçebilir!" oldu.
Kitap okurken altını çizmeme veya kitaba not almama prensibimi yerle bir edendir. Bir sayfası bile bütün gün sizi bitkin bırakabilecek seviyededir. Varoluşun en büyük hediyelerinden birini dilediği zaman intihar etme özgürlüğü olduğunu düşünen bir karakterdir Cioran. Sıkıntılı olan bu kitabı okuyabilmek için de sıkıntılı bir dönemde olmak gerekiyor. Diğer türlü, Cioran öyle net ve öyle rahatsız edici bir şekilde dile getiriyor ki bu varoluş sıkıntısını, aşırı karanlık ve karamsar bulunabilir.
Her şeyin kötü olduğu yerde en kötüyü bilen bir mesih edasıyla bizlere hayata sırt çevirmenin, onu aşmanın mutluluğunu aşılar. Modern bir hipokrat gibi her saniye kaçmaya çalıştığımız öz benliğimizin en derinine girmemize olanak tanır.
Ayrıca, Cioran kendisini hayata bağlayan tek şeyin; istediği an intihar edip hayatına son verme ihtimali olduğunu yazdıktan sonra nasıl oldu da 84 yaşına kadar yaşadı sorusunu aklıma getiren kitap.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Benim görüşümle, liselerde özellikle lise son sınıfta okutulması gereken ve öğretilip askıda kalan tüm bilgileri analoji ve diyalektikle hepsini birbirine bağlayan muhteşem bir yapıttır. Marksist teorinin yanı sıra, biyolojiyi gelişmeye zorlayan bir temayı temsil eder ve bunu kanıtlar. Proletaryanın kurulmasıyla ve toplumsal gelişmenin sosyalist aşamasına geçişle doğrudan ilişkilendirildi; yani, bugün Sovyetler Birliği'nde gerçekleşenleri öngördü.
Lenin'in 1922'deki konuşmasını okurken denk geldiğim kelimedir. "Russia has made three revolutions, and still the oblomovs have remained... and he must be washed, cleaned, pulled about, and flogged for a long time before any kind of sense will emerge." Anlamına baktığımda ise kitap olduğunu ve okumakta çok geç kaldığımı fark ettiğim kitaptır. Favori klasiklerimin arasında olmasına rağmen, okurken sinir krizleri geçirmeme sebep olan romandır. Tembellikten, asosyallikten, agorafobiyle bağdaşmasına rağmen daha çok bir trajedidir. Yarın yaparımcılığın -oblomovluk- aksine karşılaşılan sorumlulukların yarattığı donukluğun ifadesidir. Ayrıca, gelişmeye çalışan toplum sınıflarının başına gelebilecek en kötü darbedir, zamanla çürütür.
Coelho'ya büyük yazar demek gerekir belki ama bu birçok yazara hakaret etmek sayılabilir aynı zamanda da. Okuyucuyla bağı iyidir, o sebepten de çok satıyor olsa gerek. Ben seviyorum kendisini, çok satmanın inceliklerini de iyi biliyor, okuyucuyu zeki hissettirecek şekilde yazmayı da.
Felsefe göndermelerine ise hiç değinmek istemiyorum. yine de en az Walt Disney çizgi filmleri kadar içgörü kazandırıcı olduğunu inkar etmemek gerek.
