güzel bir kızın güzel sesinden
hayata karış demiştim sana
son bahardı
ben daha da bitecektim çünkü
biliyordum aşkın büyük yalandı
esaslı karıştın doğrusu
fazla hızlı geliyor bizim evrende
ama kılıç kınından çıkmış
ihmale bahane arıyor haldeysen
...
alışıksın zaten büyük mana yüklemelere
ufacık körfez uçsuz bucaksız bana
ne akdeniz ne kara ne ege ne marmara
ne seyrederken düşlediğim yıldızlar
ne artık hep ikiniz için doğacak güneş
ne artık beni çağırmayan uçurum
ne ardımda bıraktığım gül çağrısı
ne masumiyete çaldığın boya
ne vefalı ne zalim ne hasret ne intikam
...
tek kanıt benim bu türün yaşadığına
bazen konuşmak istiyorum yeni senle
sevildiğine inanmayan beni tanırsın
hiç sevilmediğini bilen beni de gör diye
belki anlarsın bile insan tanımımı
biraz hormon biraz sahne biraz da fuaye
Reklam
...Saçlarım ağardı, bir sürü isteyen oldu, ben hâlâ yol gözlüyorum.
Kaymakam'ın gözlerinden yaş süzülüyor. Gayriihtiyari ağzından bir şarkının sözleri dökülüyor:
Anar ömrünce gönül giden sevgilileri
Bilmez biçare kalpler giden dönmez ki geri
Sayfa 101
Gövdem şeffafmış gibi, gelip geçen insanlar başka bir boyutta yaşıyorlarmış, ben aralarında yokmuşum gibi. İçinden geçtiğim hayat hakkında, iki satır malumatım, yaşamışlığım, hissim veya anım yokmuş, fakat yol gösterenim gideceği yeri biliyormuş, varmadan durmayacakmış gibi...
Sayfa 124
Telefonum çaldı. Telefonum, "Ravel'in bolerosu" derler, kendini biteviye tekrar eden bir melodi ile çalar. Melodi, geliyormuş gibi, gelip varacakmış gibi, varıp diyecekmiş gibi yapar. Fakat gelmez. Sadece "gibi" yapar. Artık değiştirmeli. "Gibi" yapmayan bir musiki bulmalı. Var ise eğer.
Sayfa 114
Reklam