Mazlum İlhan
@crazymanpower
Bir amaca bağlanmayan ruh, yolunu kaybeder; çünkü, her yerde olmak hiçbir yerde olmamaktır.
Video içerik üreticisi - Etkinlik Organizatörü - Dijital Pazarlama (SEO, PPC)
İzmir / Balçova - Kuşadası
Hatay / İskenderun, 12 Eylül 1999
229 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
Yolun sonuna varmak, arayışı bırakmakla mümkündürDuygu ve Düşünce
Yolculuk arayışta başlar fakat arayış içinde olmayan bir zihinde sona erer
Reklam
Kırıldım, dağıldım, defalarca parça parça oldum… Öyle anlar vardır ki insan aynaya bakar ama gördüğü yüz kendisine ait değildir; çünkü içten içe dağılmış, kırılmış, yitip gitmiştir. Ben de çok yaşadım bunu. Her darbeden sonra “bir daha toparlanamam” dedim, her düşüşümde “artık bitti” diye fısıldadım kendime. Ama işte hayatın garip bir tarafı var; paramparça oluyorsun ama o parçalar seni yeniden inşa ediyor. Her kırığın aslında yeni bir şeklin başlangıcı oluyor.
Ben kendi parçalarımı tek tek toplarken ellerim titredi, gözyaşlarım düştü, bazen vazgeçmek istedim. Ama fark ettim ki, o parçaları bir araya getiren şey sadece sabır değil, içimdeki inat, hayata meydan okuyan sesimdi. Kendime dedim ki: “Sen zaten kırılmak için doğmadın. Sen yeniden şekillenmek için kırıldın.” O an içimde bir güç belirdi; sessiz ama köklü, sanki yıllardır orada bekliyormuş da ben geç fark etmişim gibi.
Şimdi dönüp geriye bakıyorum… Kırıklarım hâlâ orada. Ama artık onlara acıyla bakmıyorum. Çünkü onlar, ayakta kaldığımın, yeniden başladığımın kanıtı. Benim zırhım, benim hikâyem. Yara izlerim bana çirkinlik katmıyor; aksine beni benzersiz yapıyor. Belki de insanı asıl güzelleştiren şey kusursuzluğu değil, yara izlerinin ardındaki cesarettir.
Ben artık o izlerle barıştım. Çünkü biliyorum, bir gün yeniden kırılırsam, yine toplayacağım kendimi. Ve belki de daha güçlü, daha derin, daha gerçek olacağım.
Artık izlerimle barıştım. Çünkü biliyorum; yeniden kırılırsam yine toparlanırım. Ve her defasında daha güçlü, daha derin, daha kendim olurum
Sadece Yürümek, Sadece Nefes AlmakDuygu ve Düşünce
Bir sabah uyandım. Perdelerden sızan ışık o kadar yumuşaktı ki, bir an için dünyada hiçbir şeyin yanlış olamayacağını düşündüm. Sonra düşüncemin kendisini fark ettim. Osho’nun “Farkındalık” dediği şey belki tam da buydu: Düşüncelerin içine gömülmeden, onları dışarıdan izleyebilmek… Ve ben bunu ilk kez o sabah, sessizliğin ortasında hissettim.
Kitabı elime aldığımda, aslında aradığım bir cevap yoktu. Ama sayfalar ilerledikçe fark ettim ki, sorularım bile farkında olmadan şekil değiştiriyordu. Osho, farkındalığı bir teknik, bir görev, bir hedef olarak değil; var olmanın doğal hali olarak anlatıyordu. Her cümlesiyle zihnimin gürültüsünü biraz daha kısıyor, içimdeki sessizliği çoğaltıyordu.
Bir zamanlar yürürken bile kafamda binlerce düşünce dolaşırdı. Geçmişin pişmanlıkları, geleceğin kaygıları, yapılması gerekenler… Fakat Osho’nun öğrettiği o derin basitlik, beni bir gün durdurdu. Sadece yürümeye başladım. Ne düşünceler, ne planlar, sadece adımlarımın sesi. Ve o anda, farkındalık kelimesi kitap sayfasından çıkıp kalbime yerleşti.
Osho’nun dediği gibi, “Farkında olmak yaşamaktır; farkında olmadan yaşamak, ölmüş olmaktır.” Bu söz beni sarstı. Çünkü uzun yıllar boyunca, hayatı sadece yaşıyormuş gibi yapmıştım. Düşüncelerimin içinde kaybolmuş, “şimdi”yi kaçırmıştım. Bir bardak su içerken suyun soğukluğunu, biri konuşurken ses tonunu, rüzgârı, dokunuşları fark etmeden geçen onca gün... Hepsi farkındalık eksikliğinin sessiz ağıtıymış.
Zamanla fark ettim ki, farkındalık yalnızca bir fark etme hali değil, aynı zamanda bir kabullenme. Kendini, geçmişini, öfkeni, hatta korkunu bile yargılamadan görebilmek... Bir gün kendimle kavga ettiğim bir anı hatırlıyorum; içimdeki sesler birbirine bağırıyordu. Osho’yu hatırladım, derin bir nefes aldım, sadece izledim. Ve o sessizlikte,
Aşk, farkında olana gökyüzüdür; düşene ise uçurumDuygu ve Düşünce
İşin içinde farkındalık varsa düşmek imkansızdır; o zaman aşka düşmez, aşkta yükselirsin. Ve aşkta yükselmek, aşka düşmekten tamamen farklı bir olgudur
Bazen hiçbir şey yapmamak, her şeyi anlamaktırDuygu ve Düşünce
İzlemeye devam et. Bırak düşünceler gelip gitsin; nereye gitmek isterlerse. Yanlış bir şey yok! Hükmetmeye ve yönlendirmeye çalışma. Bırak düşünceler tam bir özgürlük içerisinde hareket etsin. Ve sonradan daha büyük aralıklar geliyor olacak. Küçük satorilerle kutsanacaksın. Bazen dakikalar geçecek ve düşünceler olmayacak; hiç trafik olmayacak, kesintisiz, tam bir sessizlik