Beni gerçekten derinden etkileyen kitaplardan birisi... Henüz 5 yaşında bir çocuğun az biraz yaramaz olması kadar doğal bir şey var mı? Nasıl bir anne, baba, abi, abla 5 yaşında bir çocuğu (hem de kemerle) öldüresiye dövebilir, bir çocuk nasıl dayak yüzünden yataklara düşebilir, günlerce hasta yatabilir! Kitabın gerçek hayat kesitlerini yansıttığını düşününce Zeze'ye acımamak, onun için ağlamamak mümkün mü? Ve, ne yazık ki, Zeze gibi bir çok çocuk olduğunu bilmek çok acı değil mi?