ren
@csttw
Reklam
son kitapla beraber çoğu karakteri hem iç dünyaları hem geçmişleriyle yakından tanıma şansımız oldu. hemen her karakterin bir derinliği, kendilerine has hikayeleri ve içsel çatışmaları vardı. diğer bir yandan da bazı öğrenmeyi beklediğim soruların cevapsız kalması üzdü beni.
geçmişini önceki kitaplardan az da olsa gördüğümüz için benim en çok okumak istediğim karakter holland’dı. kötü bir karakterin, okuyucuya empati yaptıracak ve hatta belki üzecek bir yolla, neden bu hale geldiğinin ve geçmişinin açıklanması çok klasik de olsa gerçekçidir. kimse saf kötü veya saf iyi değildir, kimse mükemmel olamaz. her karakterin kusurları vardır. diğer karakterlerin de zaman zaman yaptıkları hatalar ve kusurlarının yanı sıra holland’ın geçmişine de odaklanılması ilk kitaplardan bu yana beklediğim ve keyif aldığım bir nokta oldu.
yine bitmesiyle beni boşluğa düşüren bir seri. yazarın kalemine ve evreni dokuyuşuna diyecek laf yok, devam serisini de tamamlanır tamamlanmaz almayı düşünüyorum.
“sevmek ve yitirmek,” dedi, “bir gemi ve deniz gibidir, birlikte yükselirler. ne kadar çok seversek o kadar çok yitirmemiz gerekir. ancak yitirmekten kaçınmanın tek yolu, sevgiden kaçınmaktır. ve böylesi bir dünya ne kadar da kederli olurdu.”
“birinin ne olduğunun bir önemi yoktur. sadece olduklarını sandıkları şeyin önemi vardır.”