ren
@csttw
2004
25 okur puanı
Şubat 2024 tarihinde katıldı
yazarın addie larue’nün görünmez hayatı’nı çok beğendiğim için şans vermek istediğim bir seriydi. alıştığım fantastiklerden çok daha uzak, yepyeni bir evren oldu benim için. evren karmaşık veya anlaşılması zor değil, okumayı zorlaştıracak ağır betimlemeler yok ve kitap sürekli aksiyon halinde. başından sonuna kadar heyecan hiç bitmedi, güçlü kadın karakterimiz var, gerçekten delirmenize sebep olacak kötü karakterler de mevcut. sonu havada veya gerici bir noktada kalmadığı için de devam kitaplarında başlarına neler açılacak meraklıyım.
ağır bir fantastik okumak istemiyorsanız ama kalemi güçlü olsun diyorsanız kesinlikle tavsiye edebileceğim bir seri olacak gibi duruyor
Victoria Schwab (V.E. Schwab)
Reklam
yıllar önce okuduğum bir seri haricinde hiç fantastik bir kitabı kendimi vererek okuyamamış biri olarak bu türün bana göre olduğundan ve beğenip beğenmeyeceğimden şüpheli başladım bu kitaba. hatta öyle ki başta iki kitap olduğu için sevmesem de çabuk biteceğini düşünerek sevinmiştim. şu an ise ikinci kitaba başladım ve biteceği için üzülüyorum.
yazar kitapta romantizm ve macera dengesini o kadar iyi kurmuş ki hiçbir şekilde sizi boğacak, uzatılmış bir sahne veya olay görmüyorsunuz. evren çok detaylı ve oldukça özgün. ağır işleyen bir anlatım tarzı yok, betimlemeler çok ustaca ve yerinde yapılmış, ne yüzeysel geçiyor ne de sizi bayıyor.
karakterlerin her birinin derinliği, yan karakterlerin sadece figüran gibi gelip gitmek yerine kitap boyunca iyi veya kötü yönde gelişim göstermeleri ve arkalarındaki sebepleri/hikayelerini görüyor olmamız da normalde kitaplarda en eksikliğini hissettiğim ve bu kitapta ilaç gibi gelen yönlerden biriydi.
Bir Karanlık Pencere 
Rachel Gillig
kitap günümüzden, ana konunun dört yıl kadar ilerisinden bir sahneyle başlıyor ve daha ilk sayfalardan merakla dolmanızı sağlıyor. baştan söylemem gerekiyor ki sonu beni çok etkilemedi, ama sonunu tahmin ettiğim halde, ki psikolojik gerilim türünde çok sayıda kitap okuduysanız muhtemelen edebilirdiniz, kitabı elimden bırakamadım ve bir günden az bir sürede bitirdim. geçmişle günümüz arasında gidip gelen bu kitabın sonunda arka arkaya iki ters köşe karşılıyor bizi. eğer beklentiniz bu ters köşelerin çok çarpıcı olmasıysa ve dediğim gibi bu türde fazla kitap okuduysanız beklentiniz biraz havada kalabiliyor fakat kitabın asıl olayı, sonunu tahmin etseniz dahi ortaya çıkana kadar o sahnelerin gerilimini hissettirme ve sürükleme konusunda çok başarılı olması.
sebastian fitzek’ten okuduğum ilk kitap olmasına karşın daha önce wulf dorn’dan altı kitap bitirmiştim ve bu kitap sonu açısından, işleyişi ve olayların seyri farklı olsa da, bana psikiyatrist’i hatırlattı. maalesef onun kadar başarılı bulamadım ama bu yorumu yaparken -yanılmıyorsam- terapi’nin fitzek’in ilk romanı olduğunu unutmamak gerekir.
Terapi 
Sebastian Fitzek
Sessiz Hasta
kitap süresince ilerleyen iki farklı olayı adım adım takip ettik ve sonda bu olaylar bir anda öyle bir noktada bağlandı ki, ağzım açık kaldı. gece başlayıp sabah çoktan bitirdiğim, elimden bırakamadığım bu kitapta yazarın zekası beni gerçekten dehşete düşürdü. son elli sayfada olaylar birden çok hızlandığı için beğenip beğenmeyeceğim konusunda tereddütteydim ama yazar o kadar güzel örmüş ki olay ağını, sonuyla da, ilerleyişiyle de, değindiği toplumsal ve ailevi travmalar ve insanlarda bıraktığı etkilerle de her açıdan okumaya değer bir kitap ortaya çıkmış. okurken kendinizden de bir şeyler bulabiliyorsunuz, psikoloji kısmı çok güzel ele alınmış.
ayrıca yazarın hayatını okuyup yarı yunan olduğunu görünce kitapta da neden bu kadar yunanistanı methettiğini anlamış oldum.
Reklam