"Benden bana ne!" demişlerdir. Varlığımızın korunması ve bize ait gibi görünen şeylerin muhafazasında "benden bana ne" diyerek rahatlamalı; Allah'ın çok iyi korunan ve bakılan mülkleri arasındaki yerimizi hatırlamalıyız. Hz Mevlana "Deniz ölüyü üstünde taşır, diriyi boğmak ister. Nefsî sıfatlardan arın ki, hakikat denizi senin üstünde tanışısın"
Yaşadığımız hali idrak ederken eksiltiriz. Dile getirirken daha da noksanlaştırırız. Kimi ıztıraplar da büyüdükçe dilsizleşir. Halimizi kelimelere ne kadar dökmeye çalışsak da, Rabbimizin hakkımızda bildiği kadarına denk gelmez. Çünkü insan kelimelerle düşünür ve konuşur. Allah'tan bir şey isterken de kelimeler aracılığıyla ister. Kelimeler sınırlıdır. Oysa Allah'ın bizim halimizden haberdar oluşu sınırsız ve engelsizdir. Biz hiçbir şey anlatmadan da Rabbimiz halimize teferruatına kadar vakıftır.