Merve Çuhadar
@cuh147
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kapağını yeni kapattığım kitabın beni ne kadar etkilediğini anlatmak için soluksuz yazıyorum. Bu nasıl bir bilinç karmaşasıdır, inanılacak gibi değil.
Kitap iki kısımdan oluşuyor. İlk kısım yeraltını anlatıyor, yazarımızın kafasının içini. “Hasta biriyim ben... Huysuz adamın tekiyim. Çirkinim.” cümleleriyle başlayıp ardı arkası kesilmeyen karamsarlıklar, birbiri ile çelişen düşünceler, hatta düşünce bombardımanı desek daha yerinde olur. İlk kısmı okurken kitabı okumakta güçlük çektim, bırakmayı bile düşündüm. Fazla uzun sürmeden ikinci kısım başladı, biraz olay örgüsü eklendi. Yazarın kafasından geçen düşünceler, sanki gerçekte gözümün önünde duran bir adamın haykırışları gibi hızla aktı. Bir insanın mutsuzluğuna tanık ediyor kitap sizi. Ve yaşamın canlılığını yitirişine..
Çekip gitmesini istiyordum. “Huzur” istiyordum, yeraltı yuvamda yalnız kalmak istiyordum. Alışık olmadığım “canlı yaşam” öyle bunaltıyordu ki beni, soluk almakta zorlanıyordum.
Her şeyi kitaplara göre düşünmeye, hayal etmeye öylesine alışmıştım, dünyada her olayın kafamda önceden tasarladığım gibi gerçekleşeceğine öylesine inanıyordum ki, bu tuhaf durumu ilk anda kavrayamamıştım. Durum şuydu: Aşağıladığım, hırpaladığım Liza düşündüğümden daha iyi anlamıştı beni. Bütün bu anlattıklarımdan, seven bir kadının her zaman için ilk gördüğü şeyi, yani benim mutsuz olduğumu görmüştü.