Cüneyt Marhan
@cuneytmarhan
Koçer, Kirmancî, Azadperwer, Tetwanî, Berlin
Şu anda okuduğu kitaplar
Uzun süre kitap okumayanlar veya hangi kitaba başlayayım diyenler için önerebileceğim çok harika bir kitap. Çok basit bir dille anlatılmış, bölümler arası çok güzel geçişler yapılmış, film izler gibi hiç sıkılmadan okuyabileceğiniz bir eser. O kadar akıcı ki bittiği an şaşıracaksınız. Kesinlikle okuyunuz...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·183 syf.··
Beğendi
·2020 11. kitabı
·10 günde okudu
·Okunma: 11 Kasım 2020 16:51
Zeze, küçülmüş de büyümüş bir karakter gibi. Bazen bir şeytan gibi yaramaz bazen bir bilge gibi zeki. Roman Zéze adlı bir çocuğun gözünden anlatılıyor. Fakir bir ailenin 5 yaşındaki çocuğu. Bazen yaptığı yaramazlıklarıyla gülersiniz bazen de başına gelen olaylarla hüzün dolu duygular içinde kıvranırsınız.
Puan vermedi·192 syf.··
Beğendi
·2020 10. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 25 Ekim 2020 22:23
·Mistik bir kitap. Asıl Aşk'a nasıl ulaşacağını anlatan güzel bir eser. Maddi Aşk'la başlayan ve manevi bir yükselişe varan güzel bir hikaye. Asıl önemlisi maddi Aşk ile sonlanan bir hikaye...
İçinden dersler çıkarilabilecek, kendinize rehber edinebileceğimiz güzel sözleri olan bir eser. Biraz psikolojik, biraz mistik ve biraz da aşk konulu
Puan vermedi·256 syf.··
2020 9. kitabı
·40 günde okudu
·Okunma: 21 Ekim 2020 22:50
·Bazen kendimi kitabın içinde buldum. Belki de empati kurdum karakterlerle. Acaba ben olsam aynı şeyi yapar mıydım gibi çok soru sormaya neden oluyor. Birine karşı beslediğin kin, öfke, sevgi, aşk ve her şey. Karakterlerde bunları görebiliyoruz.
Olaylar detaylı. Hatta o kadar detaylı ki bazen bu kadarını anlatılmasına gerek var mıydı diye tam sorabiliyor insan kendine. Gerçi büyük üstad Sabahattin Ali 'nin vardır bir bildiği deyip o hatadan geri dönmeye itebilecek güzellikte bir kitap.
Mutlaka okunulması gereken önemli bir eser.
Selahattin Demirtaş'a edebiyatçı gözüyle bakmak artık şart oldu. Öncelikle iyi bir dil oluşmaya başladı. Bir edebiyat dili. Bir çok kişide olmayan mizahı eserlerinde iyi yerleştiriyor ve bu göze batmıyor. İkincisi bazen ağlatırken bir iki dakika sonra güldürebilir. Ya da güldürürken aniden hüzünlendirebiliyor. Seni kitabın içine çekerek seni kitabın ana karakteri gibi hissettiriyor. Edebiyatta asıl amaç o değil mi? Şimdi bazıları çıkıp siyasî bir kitaptır diyebilir. Okuldayken bize edebiyatla ilgili söyledikleri şeyler nelerdir? Edebiyat hocamız şöyle söylemez mi hep : yazarla fildişi kulesinde yaşamazlar. Onlar toplumla içiçedirler. Dolayısıyla toplumun birer aynasıdırlar. Kitabın ana konusu yani asıl anlatılmak istenen konu yazarın çevresinde yaşadıklarıdır. Kitaptaki olaylar birbirine iyi bağlanmış. Kitabın sonunu merakla beklenir hale getirmiş yazar. Yani kitabın başından sonunu tahmin edemiyorsun.
Sadece eksik kalan bir yer var belki de benim dikkatimden kaçtı. Kitabın başındaki karakterler bir anda yok olması. Acaba kitabın devamı mı geliyor diye düşünmeden edemiyor insan. Eğer kitabın devamı gelecekse iyi bşr son. Yok kitabın devamı gelmeyecekse son pek iyi olmadı kanaatindeyim.
Selahattin Demirtaş'ın doğum gününde kitabını bitirmem güzel bir tevafuk oldu. Onu da not olarak düşmek istedim
