saadet
@cupofdaisy
ıg: diyetisyensaadet
Şu anda okuduğu kitap
Burada yaşam her zaman böyleydi, yıllar bulanık bir sel gibi ağır ağır bir yerlere doğru akıp gidiyordu, geçmişin aynı düiişünce, davranış alışkınlarına bütünüyle, sımsıkı bağlıydı. Kimse de bu yaşam biçimini değiştirmeyi denemek istemiyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsanların arasındaki ilişkide en belirgin olan duygu, öfkeyi kışkırtan duyguydu. Bu duygu, bedenlerin iyileştirelemez, kökleşmiş bir yorgunluk duygusu gibiydi. İnsanlar, içlerinde babalarından kalıtım yoluyla onlara geçmiş bu duyguyla geliyorlardı dünyaya ve bu duygu onları amaçsız acımasızlığıyla iğrenç olaylara yönlendirerek mezara kadar kara bir gölge gibi kalıyordu içlerinde.
Gerçekten böylesine seven var mıdır? Her şeyiyle olduğu gibi kabullenen eşyalarda bile onu arayan Kemal'in bu sevgisi büyülü bir aşk mı yoksa takıntı mı? Siz ne düşünüyorsunuz bilmiyorum ama ben yer yer bu aşkın takıntı olduğunu düşünsem de tamamen takıntı olmadığına ikna oldum. Kemal Basmacı çok güzel sevdin buna tüm kalbimle inandım.
Kitapta beni rahatsız eden şeyler olduğu gibi bazen karakterlere çok kızdım hatta kırıldım en çok da Kemal’e ama bir yanım onu hep anlamaya çalışıyor, ona hak veriyordu. Orhan Pamuk’un yazım tarzını her ne kadar sevsem de kadını sadece güzelliğiyle herkesi büyüleyen bir karakter olarak yazmasını sevmiyorum. Nitekim bu kitapta da bu oldukça ön plandaydı ama bunun yanı sıra Pamuk öyle güzel yazmış ki kitabı Kemal yazmış hissiyle okudum. Kemal’in bu takıntılı aşkından toplayıp zamanla koleksiyona dönüşen yüzlerce eşyayı çok güzel betimlemiş. Bunu kitabı okurken her ne kadar hissetmiş olsam da müzeye gidip birebir görmem beni çok heyecanlandırdı ve çok duygulandırdı. Kitabı okuyan herkesin mutlaka müzeyi de gezmelerini öneriyorum. Eşyaların ruhunu çok derinlerde bir yerde hissedeceksiniz. Tıpkı Kemal Basmacı gibi.
Okuduğum her kitaptan bir şey öğrenip hayatıma katacak bir şeyler ararım ama bazı kitaplar bundan çok daha fazlası olur benim için. İşte o kitaplardan biri de Martin Eden. Bana birçok şey öğreten, okurken kendimi kitabın içinde bulup Martinle beraber çektim acılarını ve Martinle beraber güldüm, adeta Martin Eden oldum.
Martinle gurur duydum, sonunu bilmeden sadece kendine güvenerek verdiği mücadeleye, fedakarlıklara hayran kaldım. Sonuçları peki, hayal ettiği gibi miydi? Belki değildi ama o göremediğini gördü; iki yüzlü bencil insanları gözünde fazla büyüttüğünü, her şeyin basit bir toplumsal tabaka meselesi olduğunu anladı ve buna karşı isyanını dile getirmekten çekinmedi. Martin Eden asla onlar gibi olmadı, kendi benliğini kaybetmedi. Seninle gurur duyuyorum Martin Eden.
