" Yürüdüğüm yol birilerine ispat değil hislerime verdiğim değer. Aldığım yara karşındakinin suçu değil ilerisi için bana rehber. Böyle olması gerektiği için böyle oldu diyebilmeyi öğrendim. Artık tek gayem başka manzaralara bakacağım diye penceremdeki saksıları düşürmemek...
En kötüsü, hayır demeyi öğrenemedim. Yemeğe kal dediler kaldım . Oysa kalınmaz. Onlar biraz ısrar ederler, sen biraz nazlanırsın. Sonunda kalkıp gidilir.
Her söyleyeni ciddiye almak yok mu , şu sözünün eri olmak yok mu; bitirdi, yıktı beni ...
Ve ekler,
Beni ya şımartın ya da kapı dışarı edin! Yarı içtenliğe dayanamam ben