Güzel bir çiçek görüp koşa koşa onu koparmaya giden insanlar vardır. O çiçeği ellerinde tutmak, ona sahip olmak isterler. Don onlardan değildi. Yani en azından başlarda öyle değildi. Don çiçeğin yanında olmaktan, ona bakmaktan mutlu olabilen, çiçeği sadece bir varlık olarak değerli gören biriydi.