Deniz Sinanoğlu
@d_sinanoglu
Klinik Psikolog
Yüksek Lisans
235 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Eğer geçmişimizin ötesine geçememişsek ona layık değilizdir ve bizleri geçmesi gereken çocuklarımıza da layık olamayız.
Reklam
Yani, ruhun dikkatini dağıtıp acıyı unutmasını sağlarsak yaralı kişi hiçbir şey hissetmez.
Benim yaşımda olan Robert, bedeniyle dostça yaşıyor, hepsi bu. Ruhu ile bedeni beraber eğitilmiş; sıkı yoldaşlar. Her sürprizde tekrar tanışmak zorunda değiller. Robert’in bedeni kanadığında bu onda şaşkınlık yaratmıyor. Benimkisi kanadığında şaşkınlıktan bayılıyorum. Robert iyi biliyor içinin kanla dolu olduğunu! Bir bedenin içinde yaşadığı için kanıyor. Kestiğimiz domuzun kanaması gibi! Ben, başıma yeni bir şey geldiğinde öğreniyorum bir bedenim olduğunu!
Yükseklik korkum var ama umurumda değil. Demek ki hislerimizin bedenimizi felç etmesine engel olabiliriz. Vahşi hayvanlar gibi eğitilebilir durumdalar. Hatta korkuyu hatırlamak daha çok heyecan verici!
Soru: Birine karşı hissettiklerimiz damak tadımızı etkiliyor mudur?
Reklam