Aybüke Dağdeviren
@dagdevirenaybuke
“Bir ümidim yok. Bu sondu. Artık hiçbir şeyin değişmesine imkan yok,lüzum da yok.”
Öğrenci
Üniversite
İstanbul
29 Ekim
70 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kölelerin işi bittiğinde, tarlalarda beyaz renkten hiçbir iz kalmazdı. Tohumdan balyaya muazzam bir faaliyetti ama hiçbiri emeğiyle gurur duyamazdı; emekleri onlardan çalınmıştı çünkü, kanlarıyla birlikte akıtılmıştı.
Enstrümanları çalanlar insanlardır, fakat bazen bir keman veya davul onu eline alan kişiyi bir çalgıya dönüştürür, herkes de şarkıya köle olur.
Griler arasında yeniden beliren ilk renk, ailesinin bahçesindeki toprağın kızıl kahverengisiydi.
Kuzenimde gördüm ve okumak istedim. “Nasıldı?” Diye sordum ”amaan saçma sapan bir şey” dedi. Ben yine de onu dinlemeyip okudum ve pişman değilim. Martı Jonathan insanlığı temsilen yaşamın gerçek anlamanı arayan ve bulan hikayenin kahramanı. Bize yaşamamızı nasıl değerlendirmemiz gerektiğini düşündüren tatlı bir öykü..
