Bir duruşu olmalı insanın
Bir bakışı, bir anlayışı,bir aşkı
Bir davası olmalı
Gökyüzüne bakmayanların kalbi daha çok kirlenir.
Ve insan en çok göğe vurgun sonra zifiriliğe
Şiire ve hep Allaha uçmayı öğrenmeden göçmeye mecbur kalmış bir kuş gibi kalbimiz
Ah şu yanlızlık kemik gibi
Ne yana dönsem batar
Çünkü kırıldım avuç uçlarıma kadar
Şu küçük kalpte nice hakkın yüklü
Beni kabullen kendini yanına al gidelim
Çıktığım her yerin kapısını sert kapatmamla tanınırken
Senin kapın çarpmasın diye arasına elimi koydum
Şimdi yoksun üstelik uzaktasın
Ellerin yapayanlız gözlerin dalıyor yine
Hep benim için olmalı
Yinede biri çıksa nasılsın dese,
Alışkanlıkla iyiyim dicem
Neyse bitti o şiir
Başka mısra gerekmez
Cahit Zarifoğlu