Murat Aktan
@daimakitap1
312 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Reklam
Bu hayatta neyi duymak, görmek, bilmek istemez insan? Muhtemelen olumsuz olan her şeyi. İşte o kaçtığımız şeyler var ya, bu kitap onlarla yüzleşmek için. Kitaptaki öyküler, umudun bitimine bir kalayı anlatıyor.
Son derece yalın bir anlatımla hayatın felsefesini yapıyor çoğunlukla. Her bir öyküde günü özetliyor. Hasta mısın ya da uzun süredir işsiz? Yalnız mısın ya da mutsuz? O zaman kendini bulacaksın.
Çok mu depresif diye soracak olursan, değil. Daha çok bir iç döküş, sessiz bir isyan. Haksızlıklara, zamansız kaybedişlere ama en çok bu yalan dünyanın düzensiz düzenine...
Düşündürücü ve güzel bir kitap. Yalnız olmadığımızı iki anlamda da hatırlatıyor. Yalnız değiliz, aynısını yaşayan başka insanlarda var. Yalnız veya çok önemli değiliz, bizden beterini yaşayanlarda var.
Vulgar o sabah büyük bir heyecanla uyandı. Çünkü o gün Viking Bayramı. Arkadaşı Knut ile bayram yerine gidip, gerçek bir Viking nasıl olur onu öğrenecek, savaşçı bir Viking'in büyüleyici maceralarını dinleyecek ve etkinlikleri yapacaklar. Vulgar'ın en büyük hayali gerçek bir Viking olmak.
Fakat çok eğlenceli geçeceğini düşündükleri büyük gün biraz kısa sürdü. Beş dakika da bitti de denebilir. Vulgar yine de kararlı, bugünü gerçek bir macerayla tamamlayacak. Aklında tam da Vikingler'e yaraşır bir plan var. Bir tekne yapacaklar, gölün karşısına geçip, İvar'ın dükkanındaki muhteşem kurabiyeleri yağmalayacaklar. Çünkü gerçek bir Viking çalışmaz, saldırır, savaşır ve yağmalar. Bir de asla yıkanmazlar.
Kitap, maceralı, eğlenceli ve nasıl bittiğini anlamadan akıp gidiyor. Yani tam da çocukların seveceği türde. Kitabın sonunda ailelerin verdiği cezalar güzel düşünülmüş. Ama kitap genel olarak ders vermeyi değil keyifli vakit geçirmeyi vaat ediyor. 8 yaş üstü çocuklar ve benim gibi çocuk kitaplarını eğlenerek okuyan yetişkinler için tavsiyedir.
Yazarın kitaplarını okuyanlar bilirler. Kitaplarında toplumsal konuları, tarihin tozlu sayfalarında kalmış, bilinmesi gereken acı olayları ve yerleri anlatır. Kayıp Ruhlar Durağı'nda da bizi 1970 li yıllara, Willowbrook okuluna götürüyor. Dışardan zihinsel engelli özel çocuklar için bir okul gibi görünen bu yer; maalesef istenmeyen ya da gerçekten onun iyiliği için olduğu düşünülen çocukların gönderildiği acıdan başka şey içermeyen bir hapishane.
Kitabın sonunda yazarın verdiği bilgilerden de anlıyoruz ki, aslında 250 sakini ağırlayacak kapasitesi olan hastaneye beş bin çocuğun yerleştirildiğini düşünün. Yeterli kaynak ve yeterli çalışan yok. Zamanla yetişkinliğe geçiş yapan hastaları bile gözetmen veya çalışan olarak kullanmışlar. Öyle detaylar var ki insanlığı sorgulamamak elde değil.
Yazarın konu için oluşturduğu kurgu ise çok şaşırtıcı. 16 yaşında üvey babası ile yaşayan Sage, tesadüfen altı yıl önce kaybettiklerini sandığı ikiz kardeşinin yaşadığını öğrenir. Hastane üvey babasını arayıp, kızlarının hastaneden kaçtığını söyler. Sage, kendisine söylenen yalanlara çok kızar ve hemen kız kardeşini aramaya yardımcı olmak için hastaneye gider. Tek yumurta ikizi oldukları için kardeşine o kadar benziyordur ki onu Rosemary sanip hastaneye kapatırlar. Hastanede geçirdiği süreçte bir yandan Sage olduğunu ispat etmeye uğraşır bir yandan da altı yıl boyunca kardeşinin içinde bulunduğu cehenneme tanık olur.
İlk yarı bu şekilde ilerliyor fakat ikinci yarıda kurgu gerilimli polisiye kitaplarını aratmıyor. Çünkü görünen o ki hastanede bir seri katil var. Çok etkileyici ve çok heyecanlı bir kurguydu. Kesinlikle tavsiye ederim.
