Altınay'ın kitabı, bir devlet miti olarak "Türk milleti asker millettir" söyleminin ve de "askeri kültürün" tarihsel olarak devlet tarafından nasıl üretildiğini ve doğallaştırıldığını inceliyor.
Sirman, aynı zamanda pek çok çalışmada devlete dair ortak bir algıya da işaret ediyor: Hizmet, iş, ekilecek toprak, vs. sağlaması beklenen "devlet-baba" imgesi. Yazar, köylülerin gündelik hayatlarında bu imge ile çelişen deneyimler ortaya çıktığı durumlarda bile, köylülerin "yolsuzluğu" daima kişilere (ya da partilere ve hükümetlere) atfetme eğiliminde olduklarını ve devlete dair hakim imgenin sarsılmadığını belirtiyor.