Ana karakterin duygu sürecinin çok güzel aktarıldığı bir kitap
Alışılmışın dışında bir kitap deneyimiydi. Kitaptaki olay oldukça basit hatta kitabın bir yerinden sonra sonunun ne olacağını da kestiriyorsunuz. Ama kitabın olayı ana karakterin iç dünyasını yansıtmak. Daisuke'nin hayata karşı görüşlerini, muhakemelerini ama en önemlisi, süreç boyunca duygularının nasıl değiştiğini gösteriyor.
Başlarda kitabı sıkıcı bulmuştum. Bunun sebebi kitabın içeriği ya da üslubu değildi, aksine sanırım kitap başarılı olduğundan Daisuke'nin mantık yürütmelerine ve karakterine sinir oldum. Bir insan, ekmek elden su gölden hiçbir çaba sarf etmeden yaşarken -üstelik bu çalışmamasını oldukça felsefik temellere dayandırarak kendisini üstte de görüyor- sadece bir aşk duygusuna kapıldığı için kadersel büyük bir karar veriyorum triplerine girmesi benim canımı sıktı. Yardımcısı Kadono'yu kendisinden aşağı görüyor, boş insan diyor fakat baktığımızda hiçbir işini aksatmıyor.
Bu aşk, güçlü bir duygu diyebilirsiniz. Bu noktada da sonlara doğru sinir yerini daha çok acıma duygusuna bıraksa da hislerimi olabildiğince açıklamaya çalışacağım. Benim Daisuke karakterindeki eleştirdiğim nokta kendine asla toz kondurmaması. Evet, Miçiyo da kendisine karşılık verdiğinden bu ilişki haklı bir zemine oturtulmuş olabilir. Benim takıldığım ilişkinin ne kadar ahlaklı olduğu (yanlış buluyorum da) değil. Kitabın arkasındaki kısa tanıtım yazısından anladığım kadarıyla olayın ahlaksal, toplumsal bakış açısı eleştiriliyor sanırım. Bense kitapta daha çok karakterin bir şey yapmamasına takıldım. Karakteri narsist buldum. Dünyanın kendi etrafında döndüğünü düşünüyor ve duygularının farkındalığı sürecinde mantık yürütmelerini aktarırken suçlu olduğunu elbette "okumuş" kişiliğinden bilse de doğal bir sonuç gibi bahsediyor.
Kitapla ilgi düşüncelerimi toparlayacak olursam kitap
Yazarın Türkçeye çevrilen ilk kitabıymış. Japon edebiyatına ara ara yer vermek lazım bence. Sade ve akıcı bir kalemi var; hiç sıkmıyor. Bu çeviriden kaynaklı da olabilir tabii.
Yazar, Meiji dönemine de değinmiş. Japonya’nın feodal bir devletten modern bir dünya gücüne dönüştüğü kritik dönemler.
Daisuke, varlıklı bir aileden gelen üniversiteyi bitirmiş ama çalışmayı reddediyor .
Ailesinin durumundan dolayı çalışmaya gerek duymuyor.Çünkü ona babası sürekli maddi kaynak sağlıyor.Çalışmayı da biraz gereksiz görüyor karakterimiz.Herkes onu tembel - aylak bir kişi olarak biliyor, ama o bunlara rağmen kitap okumayı ve felsefe yapmayı seven biridir . Kendini düşünce adamı olarak görüyor.
Daisuke’ye bir yandan sürekli evlenmesini isteyen ailesi bir yandan da toplumsal normlara karşı kişisel düşüncelerini ve arkadaşının eşine olan aşkı ile karışan hayatını düzenlemeye uğraşıyor .
Herkese keyifli okumalar dilerim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ardından1000Kitap
Natsume Soseki’nin Ardından romanı hani bazen dışarıdan her şey çok durağan görünür ama içeride fırtınalar kopar ya, işte Daisuke’nin o uçsuz buçsuz iç dünyasında tam da bunu hissettim.
Daisuke, aslında günümüz modern insanının o bitmek bilmeyen "hayatın anlamı ne?" sancısını yıllar öncesinden sırtlanmış bir karakter gibi. Çalışmayı reddeden, sadece estetiğin, kitapların ve düşüncelerin peşinden giden o aylak hali başta biraz mesafeli gelse de, sayfalar ilerledikçe onun o kırılgan dürüstlüğüne kapılmadan edemiyorsunuz. Soseki’nin o meşhur zambak kokusunu anlatışındaki zarafet, aslında hikayenin ne kadar ince bir hüzünle örüldüğünü fısıldıyor kulağımıza.
Michiyo ile olan o sessiz ama derin bağı okurken, insanın kendine dürüst olmasının ne kadar ağır bir bedeli olabileceğini düşündüm hep. Toplumun bizden bekledikleriyle kalbimizin fısıldadıkları arasında sıkışıp kalmak… Bu sadece o dönemin Japonya’sına ait bir çıkmaz değil, aslında her birimizin zaman zaman kendi içimizde verdiği o amansız savaş.
Kitabın isminin neden Ardından olduğunu son sayfalara gelince daha iyi anlıyor insan. Sanki bir eşiğin tam üzerindeyiz; eski hayatın güvenli limanları geride kalmış, önümüzde ise belirsiz, sisli ama bir o kadar da gerçek bir yol var. Soseki, büyük sözler söylemeden, sadece bir bakışla ya da havada asılı kalan bir sessizlikle anlatıyor en büyük trajedileri.
Kitabı okuyup bitirdiğimde sadece bir hikaye anlatmıyor, adeta insanın ruhuna ayna tutuyor gibi hissettim. Kendi iç sesimizi duymaktan korktuğumuz anlarda, Daisuke’nin o cesur ama hüzünlü adımları insana garip bir yoldaşlık hissi veriyor. Eğer sakin bir akşamda, biraz durup kendi içinize bakmak isterseniz, bu hikaye size çok şey söyleyecektir.
Dünya'nın Görünmeyen YüzüDuygu ve Düşünce
Yaşadığımız hayat, yapay düzenden uzakta yaşayan ana karakterlerin gözüyle büyüleyici ve mistik bir hikâye ile muazzam ve göz alıcı sahnelerle okuyucuya sunulmaktadır. Görsellere bakılınca ve karakterleri anlamaya çalışınca insanın ruhu da bundan etkileniyor ve bu gizemli bakışa sahip olarak özüne dönmek istiyor.
Daisuke Igarashi'nin başka bir mangası olan "Kaijuu no Kodomo" da benzer bir konuyu anlatmakta. Mangasını okumak istemeyenler filmini de izleyebilir.
Daisuke Igarashi'nin başka bir mangası olan "Kaijuu no Kodomo" da benzer bir konuyu anlatmakta. Mangasını okumak istemeyenler filmini de izleyebilir.
Natsume Sōseki’nin Ardından romanı, insanın kalbi ile toplum arasına sıkışmış en acı çatışmalardan birini anlatır:
Bir insanın, kendi duygularının ağırlığını taşıyamaması.
Romanın merkezindeki Daisuke, istediği hayat ile yaşamak zorunda bırakıldığı hayat arasında gidip gelen, içsel bir boşluğun içinde savrulan bir karakterdir.
O, ne geleneksel Japon toplumunun beklentilerine tamamen uyabilir, ne de kendi arzusuna özgürce yer açabilir.
Sōseki burada büyük bir ustalıkla şunu gösterir:
Aşk sadece bir duygu değil, insanın kendisiyle olan hesaplaşmasıdır.
Daisuke’nin hissettiği aşk, başkasına ait olan bir kadına yönelmiştir ve bu aşk, bir mutluluk değil;
bir suçluluk, bir duraksama, bir iç çöküş yaratır.
Aşk ile ahlakın çarpıştığı yerde, Sōseki okuru rahatsız eden ama büyüleyen bir gerilim kurar.
Roman, yalnızca bir yasak aşk hikâyesi değildir;
bireyin modernleşme sürecinde kaybolan kimliğinin parçasıdır.
Daisuke, toplumdan kaçarken aslında kendi içinden kaçmaktadır.
Sōseki’nin karakterleri hiçbir zaman kötü değildir fakat zayıflıklarıyla gerçeğin altında ezilirler.
Kitap boyunca üç şey belirgindir:
• sükûnet,
• çaresizlik,
• kaçınılmazlık.
Ardından, kalbin kırılganlığına yazılmış bir roman değil;
kalbin kendine bile karşı bir yabancılaşma sürecidir.
Ve roman bittiğinde okur, Sōseki’nin evrensel cümlesinin ağırlığını hisseder:
“İnsan bazen en çok kendini incitir.”
Mistisizm ve Cadılar·400 syf.·
7/10
2025 29. kitabı
Daisuke Igarashi'nin doğa ve mistisizm temalı en etkileyici işlerinden biri. Cadılıkla ilgili farklı hikayelerden oluşan, eski inançların ve modern zamanların birleşiminden doğan bir dünyaya dalıyoruz.
İlk hikâye, batıyı ve doğuyu buluşturan İstanbul'la açılış yaptıktan sonra, büyükşehirden 1000 kilometre uzaklıktaki Yörük kampına geçiş yapıyor. Bir yanda modern dünyanın karmaşası, diğer yanda doğayla iç içe, geleneksel bir yaşam… Bu iki dünya arasında gidip gelirken, geçmişin izleri, acılar ve hesaplaşmaların derinlemesine işlendiğine şahit oluyoruz.
Fakat bence asıl bahsedilmesi gereken Igarashi'nin çizim tarzı. Detaylarla dolu, bazen yavaşça sizi içine çeken bir atmosfer yaratıyor. Adeta bir rüyadaymış gibi hissediyorsunuz. Çizimlerin her birinde bir anlam arıyorsunuz.
Ben beğendim. Tek ciltlik bir seri arıyorsanız kesinlikle şans verebilirsiniz.