Doğu ALP
@dalp28
"Hacmini bilmeyen haddini bilmez."
Tolstoy'un diğer kitaplarını severek okuduğum gibi Hacı Murat'ı da severek okudum.
Tarihsel bir hava içinde aktarılan hikaye, arada kalmışlığın psikolojisini ve sevdiklerini kaybetme pahasına da olsa doğruları uğruna en üst seviyeden karşı koyma mücadelesidir.
Tolstoy kitapta sırf Hacı Murat öyküsü sunmadığı gibi, kitaplarında sık rastladığımız, aile - birey - din ilişkilerinede sosyolojik psikolojik açıdanda değinmiştir.
Son kısımda, özellikle son üç sayfada hikayeye dahil olan Hacı Ağa'nın eskiden canciğer en yakın dostu olan Hacı Murat'ı öldürmesi, yazar tarafından öykünün geneli değerlendirildiğinde okuyucuya verilmek istenen mesaj niteliğindeydi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Stefan ZWEIG'in, Paul VERLAINE'nin hayatını anlattığı biyografi kitabı. Zweıg kitapta tarihsel ve kronolojik bir anlatımdan ziyade şairin hayatını psikolojik ve şiirlerinden yola çıkarak, sanatsal tahlillerle değerlendirmiş. Bu durumda okuyucuyu düşünmeye ve fikir edinmeye yönlendiriyor. Akıcı ve sürükleyici bir anlatımla keyifli bir okuma sunması açısından da gayet güzel bir kitap olmasıda bence okunması açısından tercih edilebilir.
Bir ömür komplike yaşanır. Gezmek, görmek, okumak, düşünmek vb. gibi argümanlarla donanımlanırsak.Bunları yaparken acele etmeden. En sevdiğin yemeği lezzetini alarak yer gibi. Yaşamda ki malzemelerin kaliteli ise kazandıkların zevk verir. Komplike derken karmaşık ve anlaşılması zor olanı kastetmedim. Dönem dönem duygulara ve yaşamın getirdiği yönelimlere ayak uydurarak hareket kabileyetimiz şekillenir. Bir dönem okunur, gezilir, görülür. En azami ölçüde argümanlardan faydalanılıp, zamanı kasmadan yaşanılmalı diye düşünüyorum. Bence tabi...
Çok keyifli bir kitap. 1984 ve martı jonathan tadı var. Zaman çizgisi içerisinde yaşamdan alınan hazın sorgulaması. Acaba koşuşturmacalar, yetişmeceler yaşamımızı daha mı yaşanılır kılıyor sorusu. Yoksa zamanın hızlı akışında yaşamı mı kaçırıyoruz? İkisi arasında ters orantı mı var?
Yazar bence koşturmaya gerek olmadığını, anın maddiyat getirebileceğini fakat yaşamda hırs olmadan sevdiklerimizle beraber vakit geçirmenin insanı çok daha mutlu kılabileceğini anlatıyor.
Yaşar Kemal' in anlatımını seviyorum. Ağrıdağı Efsanesi de anlatımı ve akıcılığı ile müthiş bir kitap. Masalsı bir hava da bir aşk destanını bizlere sunuyor. Yalnız aşkı ve sevdayımıyı anlatıyor tabi ki hayır. Birlik beraberlik karşısında hiç bir gücün dayanamayacağını pes edeceğini anlatıyor.
Ben özellikle hoşap kalesini anlatırken bir hoş oldum. Çünkü o kaleyi zamanın behlinde bende görmüştüm. Virajlardan sonra dağı taşı beje bürünmüş göğe birden yükselen surlara bende çıkmıştım. Elleri mi bende uzatmıştım. Tutamamıştım gökyüzünü. Ne kadar yüksek olursa olsun hoşap, daha yüksekti gökyüzü, ama daha maviydi. Bulutlar tek ve bağımsız.
Hoşap ı tanıdığımda. Ben ona gidiyordum. O neredesin diye soruyordu. Diyordum ki Hoşaptayım. Orası neresi diyordu. Diyemiyordum ki sınırındayım, sevdanın hatta son noktasında.
Sonra çok yaklaştım ona meğersem uzaklaşmışım. Ben meseleyi mesafe sanıyordum. Değilmiş. Halbuki hasret ateşliyormuş sevdayı.
Epey sonra Vazgeçtim. Vazgeçtim sandım. Hala vazgeçmemişim. Öyle ya her masal benim masalım oluyor. Ahmed ile Gülbahar da olduğu gibi.
