Katrei Nur
@damladamla1
"De ki : Hiç bilenle bilmeyen bir olur mu?" (Zümer, 9)
68 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Kitap usta bir şeytanın, yeni mezun şeytanlara bildiklerini aktardıkları üzerine inşa edilmiş. Açıkçası fazlasıyla ilgi çekici bir kurgu ile yazılmış. İçinde insanı sık sık düşünmeye iten sorular var. Eleştiriye açık fikirleri olmakla beraber insana farklı pencerelerden baktıran düşünce yapısını oldukça sevdim. İnsanın zayıflıkları ve şeytanın bu zayıflıkları nasıl sinsice değerlendirdiği üzerinde durulmuş. Bazen kendimizin bile farkında olmadığı zayıflıklar. İnce bir kitap olmasına rağmen içi dolu dolu ve akıcıydı. Tavsiye ederim.
Öğretmenlere yönelik çok içten, akıcı, sade yazılmış bir kitap. Bazı yerlerde maddeler halinde tavsiyeler yer alırken bazı yerlerde kısa hikaye ve özlü sözlerle desteklenmiş. Eğitimin farklı noktalarına temas edilmiş. Bu noktalar bazen ölçme kurallarıyla ilgikiyken bazen sınıf disiplini ile ilgili olabiliyor. Öğretmenin kendi gelişimini ön plana alan yazar 'boş bardakla ikram olmaz' mottosunu benimsemiş. Bazı yerlerde tekrara düşmesini eleştirebilirim. Bir çırpıda bitebilecek nitelikte açık, anlaşılır bir Türkçesi var. Öğretmenler mutlaka kendine bir şey katacaktır.
Beden dili konusu her zaman ilgimi çeken konulardan bir tanesi olmuştur. Vücudumuzun biz farkında olmadan yaptığı her hareketin, her davranışın bir anlamı olduğunu öğrendiğimden beri bu anlamlara karşı merakım olmuştur. Bedenimiz, karşı tarafa bizden habersiz bir çok mesaj gönderiyor. Öyle ki bu mesajlar bir dil oluşturacak kadar anlamlı. Bu kitapta da özellikle öğretmen-öğrenci ilişkisine yönelik ağır basan beden hareketlerinden bahsedilmiş. Sadece beden hareketlerine değil ses tonundan masa düzenine pek çok konuya da değinilmiş aslına bakarsanız. Türkiye’nin eğitim yapısına hakim bir öğretmen olan yazar, tecrübeleri doğrultusunda bir takım tespitlerde bulunmuş. Aldığı beden dili eğitimi ile öğretmenlik tecrübelerini harmanlayarak ortaya çıkan bu eserin bilhassa geleceğin öğretmenlerine, ışık tutacağını düşünüyorum. Kitap gayet anlaşılır ve akıcıydı. Anlatılanların görsellerle desteklenmesi anlaşırlığı arttırmış. Meraklısına tavsiye ederim.
Beşer olarak acziyetimi iliklerime kadar hissettiren bir kitaptı. Nefse ağır gelen nice hadisi şerif, ayet ve kıssalarla dolu bir eser. Efendimiz'e 'ümmetin için en korktuğun şey nedir?' diye sorulduğunda Efendimiz, dilini tutarak cevap vermiştir. Burdan da anlaşıldığı üzere dil gerçekten insanın başına bela olabilecek bir vasıftadır. Gerçekler tokat gibi yüzümüze vuruluyor. Bazı zamanlar bu şekilde sarsılmaya ihtiyaç duyuyoruz. Farkında olarak ya da olmayarak yaptığımız pek çok hata, konuştuğumuz pek çok söz hem dünya hem ahiretimizi mahvedebilir. Cahilce sarf ettiğimiz kelamların sonucunu çok geç öğrenebiliriz. Bu eser sayesinde ağzımızdan çıkanların sonuçlarının neler olabileceğini ve bu sonuçlarla yüzyüze gelmemek için hangi çözüm yollarına başvurulabileceğini öğreniyoruz. Mutlaka ama mutlaka herkesin en az bir kez okuması gereken kitaplardan olduğunu düşünüyorum.
Sonu baştan belli "mutsuz" bir roman...
Yazar kitabını böyle tanımlıyor. Evet doğru. Mücella'nın hikayesinin mutlu bittiğini söyleyemeyiz ama nice mutluluklara ortak oldu Mücella. Elektriğin henüz tüm evlere ulaşmadığı 40'larda, 50'lerde yaşamak ne demekti, yaseminler nasıl kokardı, nohut kahvesi nasıldı, rüzgarın sesi duyulur muydu, gelinlik kızlar çeyizlerine ne koyardı, hangi kumaşlar kullanılırdı, komşular birbirine karşı nasıl davranırdı bunları öğretti okurlarına. Öğrendiklerimiz bunlarla sınırlı değildi elbet. O güzelim bahçeler nasıl müteahhitlerin eline düştü, sıcacık mahalleler nasıl birer taş yığını oldu ve biz samimiyetimizi ne zaman kaybettik...
Kitap yazarın harika betimlemeleriyle doluydu. Çok fazla akıcı olduğunu söyleyemem fakat çok bizden bir hikayeyi konu almış. Benim gibi eski zamanlara özlem duyan biriyseniz kitabı seveceğinizi düşünüyorum.
