Bunlardan biri benim köle olarak, yalnızca benim için uydurulmuş ve hiçbir zaman bütünüyle yerine getiremediğim kurallar altında yaşadığım dünyaydı; sonra benden sonsuz uzakta olan, içinde senin yaşadığın, idareyle, komutların dağıtılmasıyla ve bunların yerine getirilmemelerine kızmakla uğraştığın ikinci bir dünya vardı; son olarak diğer insanların mutlu, buyruklardan ve boyun eğmekten bağımsız olarak yaşadıkları üçüncü bir dünya..
Harika, hislerini tarif ederken ,"Sanki ben geriye çekildim ve başka bir kadın ışığa adım attı" cümlesini kuracakti aylar sonra. Bu diğer kadın, kararlı, kendine güvenen ve başkalarının ne düşündüğünü aldirmayan biriydi. Sürekli kafasının içinde ona yeteri kadar iyi olmadığını söyleyip duran ses yok olmuş ve sırtındaki yük kalkar kalkmaz ruhu hafiflemisti.
Bütün günler birbirinin aynıydı ve bütün günler birbirine benzediği zaman da insanlar, güneş gökyüzünde hareket ettikçe , hayatlarında karşılarına çıkan iyi şeylerin farkına varamaz olurlar.
Anlayana kadar bakabildiğiniz ve güvenebildiğiniz kelimeler insanlar gibi cümlenin yarısında değişmiyorlardı, bu yüzden de yalanlarını anlamak daha kolaydı.