ötüken
@damlalara
Zayıf insanlar mutluluktan bile korkar.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Karşılıklı olarak birbirlerini kandırıp, üstelik ne tuhaftır ki,hiçbir yara alamadan, sanki bunun farkında değillermiş gibi gerçekten çarpıcı,berrak ışıltılar yaşayan şen inançsızlık dolu insan yaşamı.
Korkuyoruz.Düşünmekten ve sevmekten korkuyoruz.İnsan olmaktan korkuyoruz.İnsana benzetirsek, onlara acımaktan korkuyoruz...
Bir insanın unutabilceği en son yüz,katilinin yüzüydü ama bir kız çocuğunun unutabilceği en son yüz, daima babasının yüzü olurdu.
