Damla
@damlattee
Şu anda okuduğu kitap
Kurban olmayı kabul etmeyebilirdim. Ama etmiştim. Dünyaya kurban edilmeye hazır gözlerle bakmak, hayır demekten kolaydı. Mağdur olmak cesur olmaktan çok daha kolaydı. İnsan cesareti seçmezse kurban olmayı kendiliğinden seçmiş oluyordu. İnsan mağdur olmanın suçsuz olmak anlamına geldiğini sanıyordu.
“Arkasına yaslandı, gülümsedi. Herhangi bir beklentisi, amacı ya da sonucu olmayan bu sıradan konuşma içinde büyüyen sıkıntıya iyi geliyordu, tam istediği gibi. Yan masadan baktı kendine. Karşısında bir kadın. Yaşıyordu işte, trendeki diğer sıradan insanlar gibi.”
İşte burada bahsedilen konuşma ile başlayan geçmişin en derinlerine giderek bir karakter üzerine kesişen büyük bir tesadüfü okuyoruz eserde. Üç farklı hayat, binlerce içsel hesaplaşma. Kitapta aile tutumlarından tutun, toplumun ahlak anlayışına kadar birçok dikkat çekilen yer var. Yazarın üçlemesi olan kitabın ilki. Sonunda bitmiş hissi vermedi ama serinin devamına geçip bu kez sözü Şebnem’e vereceğiz, bundan olsa gerek :)
Eminim ki Şebnem’in hayatının altında yatan travmatik olaylar başrolde olacaktır diyerek incelememi sonlandırıyor ve ikinci kitaba başlıyorum… #başucumdakiler
Kadehler tokuştu, kısa bir çınlamayla. Selda bir yudum aldı rakısından, tedirgin oldu. Az iç. Kafayı bulursun sonra. Bulayım! Bir kere de cesaret edeyim rezil olmaya. İçinde bir an diklenen cesaret hemen yatıştı, elindeki kadehi masaya bıraktı. Sen gene de az iç.
Sorun buydu. Suyu berraklaştırmaya çalışırken bulandırmak. Herkes arıyor, ama daha karışık, daha aykırı, daha bulanık şeyler buluyor, aradığından uzağa düşüyordu.