Ah, aşk bile, bu kadar saf ve temiz bir aşk bile kendi kendini yok ediyorsa hayatta ne yapmalı, yaşamak için başka neye tutunmalıydı? İnsana o heyecanları, o güzellikleri verebilen aşk bile böyle kendi yok oluşunu kendi getiriyorsa onu niçin yaşamalıydı?
Çocuğumuza, kendisini ona zarar veren herkesten korumasını öğretirken bu "herkes"e kendimiz de dahil olmadığımız sürece bunu gerçekten kastediyor olamayız. Ebeveyn olarak amacımız, çocuğumuzun kendisini gerektiğinde bizden de koruyabilecek kadar özerk, duygularıyla otonom, kendi içinde güçlü, kendi kendisine yeten bir varlığı olması olmalı. Bu, çocuğa bizim verdiğimiz bir özgürlük değildir; insan olmanın özü, her insanın doğuştan getirdiği temel, doğal hakkıdır.