Büyük hatiplerin çoğu başarılarını kitaplara borçludur. Amerikalı büyük hatip Daniel Webster, “Eğer benim üslûp ve düşüncelerimde bir özellik varsa, onu daha çocuk yaşlarımda bana kitap okuma zevkini aşılayan ebeveynlerime borçluyum,” dedi.
Henry Clay hayattaki başarısını tek bir gerçeğe borçlu olduğunu şöyle anlattı: “Çocuk yaşlarımdan itibaren kendimi her gün kitap okumaya alıştırdım. Bütün kaderim şekillendiren ve kalıplaştıran içgüdülerimi tamamen kitaplara borçluyum.”
Tekelci okul eğitimi, hiyerarşiye dayalı toplumun birincil eğitici kurumu olmuştur. Ortaya koyduğu ürünlere bakılmaksızın elde ettikleri konumlarının sağladığı ayrıcalıkların keyfini çıkaran daimi uzmanlara diplomalar verir.
Bu ayrıcalıklar bir kez elde edildi mi kişi bir daha kendi isteğiyle bunlardan vazgeçmeyeceğinden ayrıcalığın tüm aygıtları değişime yol açmayacak şekillerde biçimlendirilir. En sert eleştiriler altında bile daha da büyüyüp tehlikeli hâle gelirler çünkü siyasal ve ekonomik sistemimizin önemli kısımlarını beslemektedirler.
Düzeltilmeleri sözcüğün tam anlamıyla olanaksızdır çünkü sürekli insani denetime tabi hayatta kalma mekanizmaları olmaksızın üstün verimliliği amaçlayan soyut yapılara dönüştürüldükleri için insani özellikleri yok olmuştur.
Daniel Webster'ın Old Scratch ile yaptığı gibi güreşebileceğiniz bir şeytan değildir bu, kurbanlarından yoksun bırakılarak açlıktan öldürülebilir ancak.