Cemile bitti....sonra git Romeo ve Juliet'i ünlü et! Romeo ve Juliet Danyar ile Cemile'nin yanında çocuk kalır.Gerçekten harika bir hikayeydi.Özellikle o saf çocuk bakış açısı...inanılmaz.
Danyar ve cemile' nin hikayesi yasak bir aşkın,tabiatın masumiyetiyle sunulduğu çocuksu bir tablonun dile getirilmesi olayıdır,akıcı ve sade bir dil kullanılması da okuru hikayeye davet ediyor.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Çevresindeki insanları şaşırtan , onu alay konusu yapan o tuhaf suskunluğunun, yalnızlığına düşkünlüğünün, düşseverliğinin nedenini anlamıştım şimdi. Akşamları tepenin üstünde kalışının, ırmak başında tek başına geceleyişinin, başkalarının işitmediği seslere kulak verişinin, gözlerinin birden alev alev yanışının, kaşlarının yukarı kalkışının bir sebebi vardı:Deli gibi âşıktı Danyar Onunkisi toprağa, yaşama duyulan aşktı , derin bir tutkuydu. Yalnız Danyar sevgisini içine gömmüştü; onu müziğiyle dışa vuruyor,onula yaşıyordu şimdi.Yoksa sevmeyen bir insan sesi ne kadar güzel olursa olsun, böyle türkü söyleyemezdi
Cemile
Cemile
Aytmatov eserlerine ithafen;
Rübai
"Danyar sevdalı, Cemile vurgun kalbinden
Gülsarı'yı aldılar Tanabay'ın elinden
Nasıl rahat uyursun, kalk da dinle
Akbar ile Taşçaynar uluyor derinden"
'Danyar aşık olmuştu' dediğinde kendi kendime istemsizce dudaklarımdan şu sözcükler döküldü: Ah be Aytmatov, ne yaptın sen...
Kısacık bir hikayenin beni bu kadar derinden vuracağı aklıma gelmemişti ama haklıymış Aragon. Sevinmiştim onlar için ama birşey burktu içimi. Birbirini bulan bu iki aşığın vatanlarını terk etmeleri, beni yaralayan bu işte. Cemileler ve Danyarlar hep varolsun!